Το Magico.info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:
ΤΟ ΠΟΝΗΡΟ ΠΝΕΥΜΑ
Για οποιαδήποτε επικοινωνία απευθυνθείτε στη διεύθυνση: zachs75subs@gmail.com
Όταν είμαστε μικροί, διαβάζουμε και πιστεύουμε τα πιο φανταστατικά πράγματα.
Όταν μεγαλώνουμε και γινόμαστε πιο σοφοί, μαθαίνουμε, με ίσως μια μικρή λύπη,
ότι όλα αυτά δε γίνονται.
Κάνουμε πολύ μεγάλο, μεγάλο λάθος.
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα γοητευτικό εξοχικό σπίτι,
στο οποίο ζούσε ένα πολύ ευτυχισμένο παντρεμένο ζευγάρι.
- Ίντιθ, γνωρίζεις το σέικερ; - Μάλιστα, κυρία.
Λοιπόν, θέλω να γεμίσεις δύο κολονάτα ποτήρια με κοκτέιλ...
- και να τα φέρεις εδώ. - Μάλιστα, κυρία.
Και Ίντιθ, εφόσον δεν είσαι στο ναυτικό, δεν είναι ανάγκη να τα κάνεις όλα διπλά.
- Πολύ καλά, κυρία. - Και Ίντιθ, όταν σερβίρεις το δείπνο,
προσπάθησε να θυμηθείς να το κάνεις με ήρεμο και μεθοδικό τρόπο.
- Μάλιστα, κυρία. - Τώρα πήγαινε να φέρεις τα κοκτέιλ.
- Μάλιστα, κυρία. - Μην τρέχεις, Ίντιθ.
Μάλιστα, κυρία.
Τι λες να ώθησε την Άγκνες να μας αφήσει και να πάει να παντρευτεί;
Ο λόγος γινόταν όλο και πιο προφανής, καλέ μου.
Ναι. Πρέπει να κρατήσουμε στο σπίτι την Ίντιθ τώρα ακόμα πιο επιτακτικά.
- Καλέ μου! - Τι έπαθες;
Έχω την εντύπωση ότι το απόγευμα θα είναι απαίσιο.
Εγώ πάλι νομίζω ότι θα είναι αστείο, όχι απαίσιο.
Γιατί κάλεσες τους Μπράντμαν, καλέ μου; Είναι επιφυλακτικοί όσο και εμείς.
- Η άλλη θα λέει όλο μπούρδες. - Τους προειδοποίησα.
Πρέπει να είμαστε πάνω από 3, δε θα ερχόταν ο εφημέριος με τη σύζυγό του,
γιατί α) είναι θλιβεροί και β) δεν θα έρχονταν με τίποτα.
- Όχι, έπρεπε να είναι οι Μπράντμαν. - Υποσχέσου να μην την έχω μπροστά μου.
Αν αρχίσω να χασκογελώ, πράγμα πολύ πιθανό, θα τα καταστρέψω όλα.
Δεν πρέπει. Πρέπει να είσαι σοβαρή και ει δυνατόν, κάν' το και πιο εμφατικά.
Δεν μπορούμε να την προσβάλλουμε, όσο αστεία κι είναι.
Αυτή ήταν.
Αυτή είναι, έτσι; Την είχα δει στο χωριό πολλές φορές.
Είναι σίγουρα παράξενη γυναίκα.
Ο εφημέριος είπε ότι την είδε σε λοφίσκο στο θερινό ηλιοστάσιο,
ντυμένη με κάτι σαν ινδική ρόμπα.
Προφανώς, είναι επαγγελματίας στο Λονδίνο εδώ και χρόνια.
Περίεργο δεν είναι; Εννοώ ότι υπάρχουν κάποιοι που το κάνουν ως επάγγελμα.
Πιστεύω ότι είναι πολύ προσοδοφόρο.
Τι ελπίζει ο κος Κόντομιν να βγάλει απ' αυτήν;
Υλικό για το βιβλίο του. Γράφει ιστορία μυστηρίου, ξέρεις.
- Στην υγειά του "Αόρατου". - Έχω να πω ότι είναι θαυμάσιος τίτλος.
Αν το βράδυ βγει επιτυχημένο, θ' αρχίσω να γράφω αύριο το πρώτο προσχέδιο.
Η Ελβίρα σε βοηθούσε, όταν ετοιμαζόσουν να δημιουργήσεις εννοώ;
Κακομοίρα Ελβίρα.
Αν πεθάνω πριν με σιχαθείς, αναρωτιέμαι αν θα με ξεχάσεις πολύ σύντομα.
- Τι φρικτό αυτό που είπες! - Όχι, νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον.
Λοιπόν, αρχικά δεν έχω ξεχάσει την Ελβίρα. Τη θυμάμαι πολύ καθαρά.
Θυμάμαι πόσο συναρπαστική ήταν και πόσο τρελή.
Θυμάμαι την εύθυμη γοητεία της όταν πετύχαινε κάτι με τον τρόπο της...
και την ακραία στριφνότητά της όταν δεν το πετύχαινε.
Θυμάμαι τη φυσική της ελκυστικότητα, η οποία ήταν τεράστια...
και την πνευματική ακεραιότητά της, η οποία ήταν μηδενική.
Σε έλκυε περισσότερο σωματικά από μένα;
Έθεσες πολύ κουραστική ερώτηση καλή μου και αξίζει πλήρως τη λάθος απάντηση.
- Πραγματικά είσαι πολύ γλυκός. - Ευχαριστώ.
- Και λίγο αφελής. - Γιατί;
Γιατί φαντάζεσαι ότι με πειράζει που η Ελβίρα είναι πιο ελκυστική από μένα.
Σ' αγαπώ, αγάπη μου.
Το ξέρω, μα ούτε η πιο τρελή φαντασία θα το περιέγραφε ως ωραία, ανέμελη αρπαγή.
- Αυτό θα 'θελες να είσαι; - Για τω Θεώ, όχι!
- Δεν είναι έντονη αυτή η σκιά; - Δεν είμαστε πλέον έφηβοι, Τσαρλς.
Δεν έχουμε και την καλύτερη ζώη, έτσι; Ήμασταν και οι δύο παντρεμένοι πριν.
Η ανέμελη αρπαγή πλέον θα ήταν παράταιρη κι ενοχλητική.
Ελπίζω να μη σ' έχω απογοητεύσει, καλή μου.
Μην είσαι τόσο ανόητος.
Εν τέλει, ο πρώην άντρας σου σού ήταν πολύ μεγαλύτερος.
Δε θα ήθελα να σκεφτείς ότι έχασες τέτοια έξαψη.
Υπάρχουν στιγμές Τσαρλς, που το τραβάς πάρα πολύ!
Συγνώμη, αγάπη μου.
Αν πέθαινα, αναρωτιέμαι πόσο καιρό θα σου έπαιρνε μέχρι να ξαναπαντρευτείς.
Δε θα πεθάνεις, δεν είσαι απ' αυτές που πεθαίνουν.
- Ούτε η Ελβίρα. - Μα ήταν, τώρα που το σκέφτομαι.
Ήταν κάπως αιθέρια, είχε μια απόκοσμη ποιότητα.
Εσένα κανείς δε μπορεί να σε αποκαλέσει αιθέρια.
Ανοησίες. Ήταν από τη γη, γήινη.
Ναι, είναι τώρα ούτως ή άλλως.
Ξέρεις, σοκάρουν τον κόσμο τέτοιου είδους παρατηρήσεις.
Απογοητευτικό το πόσοι σοκάρονται απ' την ειλικρίνεια...
και πόσοι λίγοι από την εξαπάτηση.
- Γράψ' το αυτό, μπορεί να το ξεχάσεις. - Με υποτιμάς.
Εν πάση περιπτώσει, ήταν θέμα κακού γούστου περισσότερο παρά τιμιότητας.
Ήμουν αφοσιωμένος στην Ελβίρα, ήμασταν παντρεμένοι πέντε χρόνια.
Πέθανε, μου λείπει πάρα πολύ.
Έγινε πριν από επτά χρόνια και τώρα, με τη βοήθειά σου αγάπη μου,
βγήκε πάλι στην επιφάνεια η όλη κατάσταση.
- Είναι μάλλον οι Μπράντμαν. - Μπορεί να είναι η κυρία Αρκάτι.
Να πάω ή ν' αφήσουμε την Ίντιθ να κάνει τα δικά της;
Είναι μάλλον σε θέση μάχης,
περιμένοντας τη μαγείρισσα ν' ανοίξει την πόρτα της κουζίνας.
- Ήρεμα, Ίντιθ. - Μάλιστα, κύριε.
- Καλησπέρα. - Δεν αργήσαμε, έτσι;
Ήρθα πριν μισή ώρα απ' το νοσοκομείο.
Φυσικά και όχι, η κα Αρκάτι δεν ήρθε ακόμα.
Όχι, την προσπεράσαμε στο λόφο με το ποδήλατό της.
- Χαίρομαι που ήρθατε. - Το θέλαμε πολύ.
Ειλικρινά νιώθω πολύ ενθουσιασμένη!
Σας εγγυώμαι ότι η Βιολέτα θα είναι καλή, το υπόσχομαι.
- Έξοχα. Ελάτε να πιείτε ένα ποτό. - Ευχαριστώ πολύ.
Το πιστεύετε, κα Κόντομιν; Πιστεύετε ότι υπάρχει κάτι πραγματικά γνήσιο σ' αυτό;
Φοβάμαι πως όχι. Αλλά πιστεύω ότι είναι ενδιαφέρον πόσο εύκολα...
ο κόσμος μπορεί να εξαπατηθεί.
Αλλά η ίδια λογικά το πιστεύει; Ή είναι όλο αυτό ένα παραμύθι;
Υποψιάζομαι το χειρότερο, κανονική επαγγελματίας τσαρλατάνος.
Αυτό ελπίζω κι εγώ.
Ο χαρακτήρας που σχεδιάζω για το βιβλίο θα είναι τελείως απατεώνας.
Από τις σημαντικότερες παραμέτρους της ιστορίας.
Λέτε να λέει το μέλλον;
- Θα 'θελα να μάθω το μέλλον μου. - Ναι, το υποψιάστηκα.
Την έχετε παρακολουθήσει, γιατρέ; Επαγγελματικά, εννοώ.
Ναι, είχε γρίπη τον περασμένο Γενάρη. Είναι εδώ μόνο ένα χρόνο, ξέρετε.
Ήρθε.
Να σας πω, ξέρει γι' απόψε, σωστά; Δε θα της έρθει ξαφνικό;
Φυσικά όχι. Τα κανονίσαμε την περασμένη βδομάδα.
Της είπα πόσο έντονα μ' ενδιέφερε κι άνθισε σαν τριαντάφυλλο.
Αισθάνομαι πολύ άγχος, λες και πρόκειται να βγάλω λόγο.
Πήγαινε να την φέρεις, αγάπη μου.
Καλησπέρα.
Στήριξα το ποδήλατό μου πάνω σ' εκείνο τον μικρό θάμνο εκεί έξω.
Θα είναι εντάξει, αν κανείς δεν το αγγίξει.
- Χαίρομαι που σας βλέπω, κα Αρκάτι. - Καλή μου, κα Αρκάτι.
Φοβάμαι ότι άργησα, αλλά είχα ξαφνική αναλαμπή ότι θα έσκαγε το λάστιχο,
οπότε γύρισα να πάρω την τρόμπα μου.
Έτσι φυσικά, δε μου έσκασε το λάστιχο!
Ίσως να το πάθετε κατά την επιστροφή.
Ευχαριστώ!
- Ξέρετε... - Δρ Μπράντμαν, αυτός με τα απαλά χέρια.
Χαίρομαι που δείχνετε τόσο καλά. Η γυναίκα μου.
Είμαστε παλιοί φίλοι. Συναντιόμαστε έξω από τα μαγαζιά.
- Θα θέλατε ένα κοκτέιλ; - Αν είναι ξηρό μαρτίνι, ναι.
Αν είναι κάτι που παρασκευάζετε, όχι.
Η εμπειρία μου έχει διδάξει να είμαι επιφυλακτική με τα παρασκευάσματα.
- Θα είναι ξηρό μαρτίνι. - Τι νόστιμο!
Το εκτιμούμε πολύ που ήρθατε ως εδώ, κυρία Αρκάτι.
Ανοησίες! Ήταν υπέροχα με το ποδήλατο μέσα στο δάσος απόψε.
- Με ξεκούφανε το κελάηδημα. - Ήταν όμορφα όλη την ημέρα.
Μα το σούρουπο είναι όλη η μαγεία, ακούστε τι σας λέω.
Ευχαριστώ.
Εβίβα, εβίβα!
Δεν κουράζεστε να πηγαίνετε με το ποδήλατο παντού;
Αντιθέτως, με διεγείρει. Είχα πολύ καθιστική ζωή στο Λονδίνο.
Αυτό το απαίσιο διαμερισματάκι με τα αμυδρά φώτα!
Έπρεπε να είναι αμυδρά, ξέρετε. Οι πελάτες αυτό περιμένουν.
Είναι το καλύτερο ξηρό μαρτίνι που είχα εδώ και χρόνια.
- Θέλετε κι άλλο; - Φυσικά!
Έχω να πω ότι θεωρώ την ποδηλασία πολύ εξαντλητική!
Σταθερός ρυθμός, αυτό είναι όλο.
Μόλις ρίχνεις την πεταλιά, δεν κοιτάς ποτέ πίσω. Ανεβαίνεις και φεύγεις.
Μα οι λόφοι κα Αρκάτι, ν' ανεβαίνεις αυτούς τους φοβερούς λόφους!
Απλά ρίχνεις πετάλι.
Κάτω το κεφάλι σου, ψηλά η καρδιά σου και είσαι στην κορυφή στο πιτς φυτίλι...
και απομακρύνεσαι στην άλλη πλευρά σαν λιβελούλα.
- Το δείπνο σερβιρίστηκε, κυρία. - Ευχαριστώ, Ίντιθ.
Ελπίζω να μην είναι κόκκινο κρέας.
Είναι κρέας, μα δε νομίζω να είναι πολύ κόκκινο.
Το έχω κανόνα να μην τρώω ποτέ κόκκινο κρέας πριν δουλέψω.
- Θέλετε ένα αυγό ή κάτι τέτοιο; - Όχι, ευχαριστώ. Θα το ρισκάρουμε.
Είναι απλά ότι μερικές φορές φέρνει παράξενο αποτέλεσμα.
- Τι είδους αποτέλεσμα; - Τίποτα το σημαντικό.
Ευχαριστώ.
Πώς έρχεστε σε επαφή με ανθρώπους από την άλλη πλευρά, κα Αρκάτι;
Μέσω ελέγχου, φυσικά.
Στην περίπτωσή μου, ένα κοριτσάκι. Γενικά είναι τα καλύτερα.
Μερικά μέντιουμ θέλουν Ινδιάνους φυσικά, μα προσωπικά τους βρίσκω αναξιόπιστους.
- Και πώς είναι αναξιόπιστοι; - Να, καταρχάς είναι τρομερά τεμπέληδες.
Επίσης, όταν αντιμετωπίζεις κάποια δυσκολία,
είναι ικανοί να τα λένε στη γλώσσα της φυ- λής τους, η οποία είναι φυσικά ακατανόητη.
Αυτό γενικά χαλάει τα πάντα και σπαταλά πολύ χρόνο.
Νιώθετε αστεία όταν μπαίνετε σε έκσταση;
Με ποιον τρόπο "αστεία";
Δε νομίζω ότι η κυρία Μπράντμαν εννοεί αστεία όπως στα κόμικς.
Νομίζω ότι εννοούσε περίεργα ή παράξενα.
Η λέξη ήταν ατυχής επιλογή.
Είμαι βέβαιη ότι λυπάμαι πολύ!
Δε μ' ενόχλησε καθόλου. Παρακαλώ, μην ζητάτε συγνώμη.
Πότε ανακαλύψατε πρώτη φορά ότι έχετε αυτές τις φοβερές δυνάμεις;
Όταν ήμουν πολύ μικρή. Η μητέρα μου ήταν μέντιουμ πριν από μένα, βλέπετε.
Έτσι είχα κάθε ευκαιρία να ξεκινήσω από τα χαμηλά, όπως θα λέγατε.
Είχα την πρώτη μου έκσταση όταν ήμουν 4 χρονών...
και την πρώτη μου εκτοπλασμική παρουσία όταν ήμουν πεντέμισι.
Τι συναρπαστική μέρα που ήταν! Δε θα την ξεχάσω ποτέ.
Φυσικά, η παρουσία ήταν πολύ μικρή και πολύ σύντομη,
αλλά για παιδί στην τρυφερή μου ηλικία, ήταν πολύ ευχάριστο.
- Μπορείτε και λέτε τα χαρτιά; - Φυσικά και όχι.
Αποδοκιμάζω τις χαρτορίχτρες με όλη μου τη δύναμη.
Ίντιθ, να μη μας ενοχλήσεις κανείς την επόμενη ώρα για οποιονδήποτε λόγο.
- Έγινα σαφής; - Μάλιστα, κυρία.
Εκτός από επείγον τηλεφώνημα για τον Τζορτζ.
- Εκτός από επείγον για τον Δρ Μπράντμαν. - Μάλιστα.
Λοιπόν κα Αρκάτι, η ώρα πλησιάζει.
- Ποιος ξέρει; Ίσως και να απομακρύνεται. - Πόσο δίκιο έχετε!
Ελπίζω να έχετε διάθεση, κα Αρκάτι.
Δεν είναι θέμα διάθεσης, είναι θέμα συγκέντρωσης.
Συγχωρήστε μας που είμαστε τόσο ανυπόμονοι.
Άνετα να περιμένουμε αν δεν είστε έτοιμη να ξεκινήσετε.
Όχι, ανοησίες καλή μου, είμαι απόλυτα έτοιμη.
Τι καλά, τι καλά, η δουλειά ξεκινά!
- Θέλετε κάτι να κάνουμε; - Να κάνετε;
Να... να κρατήσουμε τα χέρια ίσως;
Όλα αυτά θα έρθουν μετά. Αρχικά, μερικές βαθιές, βαθιές αναπνοές καθαρού αέρα.
Μπορείτε να μιλήσετε, αν θέλετε. Δε θα μ' ενοχλήσει καθόλου.
Εξαιρετικό το δείπνο αγάπη μου, σε συγχαίρω.
Η μους δεν ήταν τόσο καλή.
Φαινόταν λίγο ξεκαρδιστική, μα ήταν γευστικότατη.
- Αυτός ο κούκος είναι πολύ θυμωμένος. - Συγνώμη;
Είπα ότι ο κούκος είναι πολύ θυμωμένος. Ακούστε!
- Πώς το ξέρατε; - Απ' τη χροιά.
Δε έχει φεγγάρι. Πολύ καλά, νομίζω.
Μια ομίχλη ανέβαινε από τα έλη.
Δε χρειάζεται ν' ανάψω τα φώτα στο ποδήλατο, σωστά;
- Εννοώ, κανείς δε θα πέσει πάνω του. - Όχι, δεν περιμένουμε κανέναν άλλο.
Λαμπρά.
Καληνύχτα, ανόητο πουλί.
- Έχετε τραπέζι; - Έλεγα ότι αυτό μας κάνει.
Νομίζω ότι αυτό εκεί θα ήταν καλύτερο.
Από 'δώ κε Κόντομιν, παρακαλώ.
Αυτή είναι μια στιγμή που πάντα μισώ.
- Έχετε άγχος; - Ναι.
- Όταν ήμουν κοπέλα, πάντα αδιαθετούσα. - Τρομερή τύχη που μεγαλώσατε.
Τα παιδιά είναι πάντα πολύ πιο επιρρεπή στην αρρώστια από τους ενήλικες, σωστά;
Περνά, περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα και με τα παιδόπουλα!
Το απεχθάνομαι γιατί δεν έχει ωραία ρίμα, αλλά στην Δάφνη της αρέσει.
Ποια είναι η Δάφνη;
Την Δάφνη ελέγχει η κα Αρκάτι, είναι το κοριτσάκι.
Ναι, ναι, φυσικά, κατάλαβα. Πόσο χρονών είναι;
- Έμπαινε στα επτά όταν πέθανε. - Και πότε έγινε αυτό;
Έξι Φλεβάρη 1884.
Πρέπει να τα 'χει φάει ως τώρα τα ψωμιά της, νομίζω.
Έτσι νομίζετε Δρ Μπράντμαν, μα φοβάμαι ότι δεν σκέφτεστε, όχι βαθιά τουλάχιστον.
Συγχωρέστε με παρακαλώ κα Αρκάτι, σας βεβαιώ ότι ενδιαφέρομαι βαθιά.
Δεν έχει καμία συνέπεια.
Θα καθίσετε όλοι γύρω από το τραπέζι παρακαλώ, με τις παλάμες σας πάνω του;
- Ελάτε, κυρία Μπράντμαν. - Και τα φώτα;
Όλα εν ευθέτω χρόνο, κε Κόντομιν.
Τώρα, καθίστε παρακαλώ.
# Τα δάχτυλα πρέπει ν' ακουμπούν!
Ωραία τώρα. Υποθέτω ότι αυτό είναι το γραμμόφωνο.
- Να το ανάψω εγώ; Είναι ηλεκτρικό. - Όχι, όχι.
Παρακαλώ μείνετε εκεί που βρίσκεστε. Μπορώ να τα καταφέρω.
Λοιπόν, τι έχουμε εδώ; Μπραμς. Χριστέ μου, όχι.
Ραχμάνινοφ, πολύ φριχτό.
- Πού είναι η χορευτική μουσική; - Είναι αυτή στ' αριστερά.
Φοβάμαι ότι έχετε μοντέρνα.
Στην Δάφνη αρέσει πιο πολύ ο Ίρβινγκ Μπέρλιν από οποιονδήποτε άλλον.
Της αρέσει μουσική που μπορεί να μουρμουρίσει. Να ένα, το "Πάντα".
- Το "Πάντα"; - Πού είναι το πρόβλημα;
Τίποτα, αγάπη μου. Τίποτα απολύτως.
Τώρα, είναι κάνα δυο πράγματα που θέλω να εξηγήσω, άρα ακούστε όλοι προσεκτικά.
- Φυσικά. - Όταν αρχίσει η μουσική,
θα σβήσω τα φώτα.
Τότε μπορεί είτε να περπατήσω λίγο στο δωμάτιο ή να ξαπλώσω.
Εν ευθέτω χρόνο, θα πάρω αυτό το γλυκούλι σκαμνάκι και θα έρθω μαζί σας στο τραπέζι.
Θα μπω ανάμεσα σ' εσάς και τη σύζυγό σας, Δρ Μπράντμαν...
και θα βάλω τα χέρια μου ελαφρά πάνω στα δικά σας.
Θα ζητήσω να μη μου μιλήσετε ή κου- νηθείτε ή μου αποσπάσετε την προσοχή.
- Το ξεκαθαρίσαμε απολύτως; - Εντελώς.
Φυσικά, δε μπορώ να εγγυηθώ με βεβαιότητα ότι θα συμβεί κάτι.
Η Δάφνη ίσως να μη μπορεί.
Είχε πρόσφατα κρυώσει και ήταν μάλλον από τον καιρό, η κακομοίρα μου!
Από την άλλη, πολλά μπορούν να συμβούν.
Ένας από εσάς μπορεί να έχει απορροή, για παράδειγμα.
Ή ίσως επικοινωνήσουμε με στοιχειό, που θα ήταν πολύ καταστροφικό και θορυβώδες.
- Πώς καταστροφικό, δηλαδή; - Ρίχνουν πράγματα, ξέρετε.
Όχι, δεν το ήξερα.
Τώρα, είστε έτοιμοι να αδειάσετε το μυαλό σας;
- Δηλαδή να μην σκεφτόμαστε τίποτα; - Απολύτως τίποτα, Δρ Μπράντμαν.
Επικεντρωθείτε σ' ένα χώρο ή σ' ένα αδιαφανές χρώμα.
- Είναι ο καλύτερος τρόπος. - Ειλικρινά θα κάνω ό,τι μπορώ.
Μπράβο!
Φώτα!
Θεέ μου!
Είναι κανείς εκεί; Είναι κανείς εκεί;
Ένα κούνημα για ναι. Δύο κουνήματα για όχι.
Είναι κανείς εκεί;
Εσύ είσαι, Δάφνη;
Πάει το κρύωμα καλύτερα, γλυκιά μου;
Λυπάμαι πολύ. Κάνεις κάτι γι' αυτό;
Φοβάμαι ότι είναι πολύ αγχωμένη.
Υπάρχει κάποιος εκεί που επιθυμεί να μιλήσει με κάποιον εδώ;
Τώρα φτάνουμε κάπου. Όχι, Δάφνη. Μην το κάνεις αυτό, καλή μου.
Με πονάς. Δάφνη καλή μου, παρακαλώ!
Κάτσε καλά, κάτσε φρόνιμα, παιδί μου.
Συγνώμη.
Λες ότι υπάρχει κάποιος εκεί που θέλει να μιλήσει με κάποιον εδώ;
Είμαι εγώ;
Είναι ο Δρ Μπράντμαν;
Είναι η κυρία Μπράντμαν;
Είναι η κα Κόντομιν;
Σταμάτα το, Δάφνη. Κάτσε φρόνιμα.
Είναι ο κύριος Κόντομιν;
Υπάρχει κάποιος που θέλει να σας μιλήσει, κε Κόντομιν.
Πείτε της ν' αφήσει μήνυμα.
Πρέπει πραγματικά να σας ζητήσω να δείξετε σοβαρότητα, κε Κόντομιν.
Τσαρλς, γιατί είσαι τόσο ανόητος; Θα χαλάσεις τα πάντα!
Συγνώμη, μου ξέφυγε.
Ξέρετε κάποιον που απεβίωσε πρόσφατα;
Όχι, εκτός απ' τον ξάδελφο στο δημόσιο και δε θα ήθελε να επικοινωνήσει μαζί μου.
Έχω να μιλήσω μαζί του χρόνια!
Είσαι ο ξάδελφος του κου Κόντομιν στο δημόσιο;
Όχι, φοβάμαι ότι τζίφος η δουλειά.
Προσπαθήστε να σκεφτείτε κάποιον άλλον. Στύψτε το μυαλό σας.
Ίσως είναι η γιαγιά κα Πλάμετ, ξέρεις. Πέθανε τη Δευτέρα του Πάσχα.
Δεν ξέρω γιατί η γιαγιά κα Πλάμετ θα θέλει να μου μιλήσει.
- Είχαμε πολύ λίγα κοινά. - Αξίζει να δοκιμάσουμε.
Είσαι η γιαγιά κυρία Πλάμετ;
Ήταν κουφή, ίσως καλύτερα να φωνάξετε.
Είσαι η γιαγιά κυρία Πλάμετ;
- Δεν υπάρχει κανείς εκεί. - Τι απογοητευτικό!
- Και τα πηγαίναμε τόσο ωραία! - Βιολέτα, κάνε ησυχία.
Λοιπόν, φοβάμαι ότι δε μένει τίποτα άλλο εκτός απ' το να πέσω σε έκσταση.
Με συγχωρείτε λίγο, ξεκινώ ξανά το γραμμόφωνο.
- Όχι το "Πάντα". Μη βάλετε το "Πάντα". - Φοβάμαι ότι πρέπει.
Θα ήταν απερίσκεπτο ν' αλλάξω άλογο στη μέση της κούρσας, αν με καταλαβαίνετε.
Εντάξει, ας γίνει όπως το θέλετε.
Περνά, περνά η μέλισσα,
με τα μελισσόπουλα...
και με τα παιδόπουλα.
Η Δάφνη θα είναι. Έπρεπε να της βγάλουν τις αμυγδαλές.
Τζορτζ, σε παρακαλώ!
Θεέ μου!
Προσπαθεί να ξεφύγει, δε μπορώ να το κρατήσω!
Πιέστε σταθερά προς τα κάτω.
Να το σηκώσουμε ή να τ' αφήσουμε όπως είναι;
- Πού στο διάολο να ξέρω; - Μη μου την λες κιόλας!
- Λέω καλύτερα να το σηκώσουμε. - Άφησέ το εκεί που είναι.
- Ποιος το είπε αυτό; - Ποιος το είπε αυτό;
- Κάποιος είπε: Άφησέ το εκεί που είναι. - Χαζομάρες, καλέ μου.
- Το άκουσα ξεκάθαρα. - Κανείς άλλος δεν τ' άκουσε, σωστά;
- Δεν άκουσα ούτε ψίθυρο. - Εσύ ήσουν Ρουθ, παίζεις κόλπα.
Δεν κάνω τέτοια πράγματα, ανάσα δεν έβγαλα.
Καλησπέρα, Τσαρλς.
Εγγαστριμυθία. Αυτό είναι, εγγαστριμυθία!
- Μα τι έπαθες; - Πρέπει να το ακούσατε!
- Κάποιος πρέπει να το έχει ακούσει! - Ν' ακούσουμε τι;
Δηλαδή κάθεστε εκεί απαθείς και μου λέτε ότι κανείς σας δεν άκουσε τίποτα;
- Εγώ πάντως όχι. - Ούτε εγώ, θα ήθελα βέβαια.
Θα μ' άρεσε ν' ακούσω κάτι.
Εσύ παίζεις κόλπα, Τσαρλς. Υποκρίνεσαι για να μας κάνεις να τρομάξουμε.
Όχι, ορκίζομαι πως όχι!
Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς τι να πει μετά από επτά χρόνια,
αλλά υποθέτω πως μια καλησπέρα είναι ότι καλύτερο για αρχή.
- Ποια είσαι; - Η Ελβίρα βεβαίως. Μην είσαι ανόητος.
Δεν το ανέχομαι ούτε λεπτό παραπάνω. Σηκωθείτε όλοι, τέρμα η διασκέδαση.
Τσαρλς, κουράζεις αφάνταστα. Μόλις είχαμε αρχίσει να το διασκεδάζουμε.
Ποτέ ξανά, μόνο αυτό μπορώ να πω. Ποτέ, ποτέ ξανά, όσο ζω.
Όντως ακούσατε κάτι που δεν ακούσαμε;
- Όχι, φυσικά όχι, απλά υποκρινόμουν. - Το ήξερα ότι υποκρινόσουν.
Θεέ μου! Δείτε την κυρία Αρκάτι!
- Τι να της κάνουμε; - Συνεφέρτε την! Συνεφέρτε την αμέσως!
Έχει σίγουρα λιποθυμήσει.
Συνεφέρτε την, είναι επικίνδυνο να μένει έτσι.
Ειλικρινά Τσαρλς, συμπεριφέρεσαι πολύ περίεργα.
Κυρία Αρκάτι, ξυπνήστε! Ώρα να πάτε σπίτι!
- Ήρεμα, ήρεμα! - Πιείτε λίγο μπράντι. Δώστε της μπράντι.
Μα τι στο καλό έχεις πάθει;
Φέρε λίγο μπράντι!
Ελάτε Μπράντμαν, βοηθήστε. Εγώ θα την πιάσω από τα πόδια.
Σηκώστε την στην καρέκλα.
Ξυπνήστε, κυρία Αρκάτι.
Περνά, περνά η μέλισσα, κυρία Αρκάτι!
Ορίστε το μπράντι.
- Συνέρχεται. - Ήρεμα Τσαρλς, το ρίχνει στο φόρεμα.
Λοιπόν, αυτό ήταν.
- Είστε καλά; - Εννοείται, αγαπητή μου.
Ποτέ δεν ένιωσα καλύτερα στη ζωή μου.
Λοιπόν, τι συνέβη; Ήταν ικανοποιητικά;
Δεν έγινε και τίποτα ιδιαίτερο κα Αρκάτι, αφότου λιποθυμήσατε.
Όχι, κάτι συνέβη σίγουρα, το νιώθω.
Σίγουρα κανένα στοιχειό, αυτό είναι το καλό.
- Είχαμε κάποια εμφάνιση; - Τίποτα.
Τι, κανένα εκτόπλασμα;
Δεν είμαι σίγουρη τι είναι αυτό, αλλά δεν το νομίζω.
Περίεργο, νιώθω σαν κάτι φοβερό να είχε γίνει.
Ο Τσαρλς ισχυρίστηκε ότι άκουσε φωνή στην προσπάθειά του να μας τρομάξει.
- Ήταν απλά ένα αστείο. - Κακό αστείο, αν μπορώ να προσθέσω.
Παρ' όλα αυτά, ορκίζομαι ότι υπάρχει κάτι μεταφυσικό στο δωμάτιο εκτός από μένα.
Δε μπορώ να φανταστώ πώς γίνεται, κα Αρκάτι.
Ελπίζω να μην κατάφερα να απελευθερώσω κάτι.
Ωστόσο θα το μάθουμε σε κάνα δυο μέρες.
Αν προκύψουν τίποτα εμφανίσεις ή ακούσετε τυχόν ξαφνικούς θορύβους,
να με ενημερώσετε αμέσως.
Εννοείται αυτό, θα επικοινωνήσουμε αμέσως μαζί σας.
- Λοιπόν, νομίζω ότι πρέπει να φύγω τώρα. - Θα θέλατε κάτι πριν φύγετε;
Όχι, ευχαριστώ. Με περιμένει το όβαλτιν ήδη στο σπίτι, μένει μόνο να το ζεστάνω.
- Αντίο, κα Κόντομιν. - Πολύ γλυκά όλα όσα κάνατε.
Λυπάμαι που δεν έγινε τίποτα σπουδαίο, μάλλον το κρύωμα της Δάφνης θα φταίει.
Ξέρετε πως είναι τα παιδιά όταν έχουν κάτι.
- Να προσπαθήσουμε κάποιο άλλο βράδυ. - Θα ήταν υπέροχο!
- Καληνύχτα κα Μπράντμαν, ήταν τρομερό. - Όντως.
Ένιωσα το τραπέζι πραγματικά να τρέμει κάτω από τα χέρια μου.
- Καληνύχτα, γιατρέ. - Συγχαρητήρια, κυρία Αρκάτι.
Αντιλαμβάνομαι πλήρως την ειρωνεία στη φωνή σας, Δρ Μπράντμαν.
Να πω την αλήθεια, θα ήσασταν εξαιρετικό υποκείμενο για τηλεπαθητική ύπνωση.
Είμαι αρκετά ειδική σ' αυτό. Θα ήθελα να σας ελέγξω.
Είμαι βέβαιος ότι θα γοητευόμουν.
- Λοιπόν, καληνύχτα σε όλους. - Καληνύχτα.
Ευχαριστώ. Την επόμενη φορά θα βάλουμε σίγουρα τα δυνατά μας. Καληνύχτα.
Προσεκτικά κυρία Κόντομιν, μπορεί να σας ακούσει.
Δε μπορώ να κρατηθώ άλλο, βαστιέμαι εδώ και ώρες!
Λέτε πραγματικά να τα πιστεύει;
Φυσικά και όχι, όλα είναι ένα παραμυθάκι.
Έχω να πω πάντως ότι το έχει πιο δουλεμένο απ' ότι γίνεται συνήθως.
Ελπίζω ο κος Κόντομιν να έχει όλη την ατμόσφαιρα που θέλει για το βιβλίο του.
Θα είχε πολλή περισσότερη αν δεν το είχε χαλάσει με το παραμυθάκι του.
Τα έχω πάρει πολύ μαζί του.
Ξαφνικά ένιωσα να με χτυπά αεράκι, θα είναι κάνα παράθυρο ανοιχτό.
Όχι, είναι όλα κλειστά.
Ίσως ήταν ένα από αυτά που είπε η κυρία Αρκάτι.
- Στοιχειά; - Όχι, αδύνατον να είναι.
Είπε ξεκάθαρα ότι είναι λάθος εποχή του έτους για στοιχειά.
Λοιπόν, η γριά κοπελιά το σανίδωσε το πεντάλ όσο δεν πάει.
- Δυσκολευτήκαμε λίγο ν' ανάψουμε τα φώτα. - Η καημενούλα!
Έχω θεωρία γι' αυτήν, ξέρετε.
- Πιστεύω ότι είναι απόλυτα ειλικρινής. - Τσαρλς, πώς είναι δυνατόν;
Λοιπόν, πρέπει να φύγουμε, έχω να σηκωθώ από τα άγρια χαράματα αύριο.
Έχω ασθενή για χειρουργείο στο Καντέρμπουρι.
Ήταν συναρπαστική βραδιά, δε θα την ξεχάσω ποτέ!
- Πολύ γλυκό που μας φωνάξατε. - Καληνύχτα κα Κόντομιν. Ευχαριστώ πολύ.
- Να μην πιούμε ποτό πριν φύγετε; - Όχι, ευχαριστούμε.
Λέω να πάω να μελετήσω λίγο για το όλο θέμα, έτσι για την πλάκα.
Θα σας ενημερώσουμε αν βρούμε τίποτα περιπλανώμενα στοιχειά.
- Δε θα σας συγχωρήσω αν δε μας πείτε. - Έλα, καλέ μου.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
- Λοιπόν, αγάπη μου; - Τι;
Πιστεύεις ότι αποκομίσαμε κάτι από τη βραδιά;
Έτσι νομίζω.
- Τι τρέχει; - Να τρέχει;
Ναι, δείχνεις περίεργος κατά έναν τρόπο.
- Νιώθεις καλά; - Μια χαρά.
- Λέω να πιω ένα ποτό, θες ένα; - Όχι, ευχαριστώ καλέ μου.
Έβαλε πολύ κρύο ξαφνικά!
- Θεέ μου! - Τσαρλς!
Πολύ αδέξιο, Τσαρλς καλέ μου.
- Ελβίρα, άρα είναι αλήθεια! Εσύ ήσουν! - Φυσικά κι ήμουν εγώ.
Τσαρλς, αγάπη μου! Τσαρλς, τι είναι αυτά που λες;
- Είσαι... φάντασμα; - Υποθέτω ότι λογικά είμαι.
Είναι όλα πολύ μπερδεμένα.
Τι κοιτάς συνέχεια εκεί; Κοίτα εμένα, τι έγινε;
- Δεν το βλέπεις; - Να δω τι;
Την Ελβίρα.
- Την Ελβίρα; - Ναι.
Η Ελβίρα καλή μου, από 'δώ η Ρουθ. Ρουθ, από 'δώ η Ελβίρα.
Έλα να κάτσεις, αγάπη μου.
Τι, θες να μου πεις ότι δεν την βλέπεις;
Κοίτα Τσαρλς, κάτσε ήσυχα-ήσυχα δίπλα στη φωτιά και θα σου φτιάξω άλλο ποτό.
Μην ανησυχείς που λερώθηκε το χαλί, η Ίντιθ θα το καθαρίσει το πρωί.
Μα θα πρέπει να την βλέπεις! Είναι εδώ, κοίτα. Ακριβώς μπροστά σου.
Κοίτα Τσαρλς, αν είναι αστείο, το παρατράβηξες!
- Κάτσε τώρα και κόψε τις χαζομάρες. - Μα τι θες να κάνω;
Τι στο διάολο να κάνω;
Κοίτα να δείξεις πιο χαρούμενος που με βλέπεις. Στην τελική, εσύ με κάλεσες.
- Δε σε κάλεσα ποτέ! - Ανοησίες. Φυσικά και με κάλεσες.
Αυτό το απαίσιο παιδί με το κρύωμα ήρθε και μου είπε ότι θες να με δεις αμέσως.
Ήταν λάθος, ένα φρικτό λάθος!
Σταμάτα να μιλάς έτσι, Τσαρλς. Στο είπα και πριν, το αστείο παρατράβηξε!
Έχω τρελαθεί, αυτό είναι! Μόλις απολωλάθηκα εντελώς!
Κάτσε, σε παρακαλώ.
Γιατί θες σώνει και καλά να κάτσω; Τι νομίζεις ότι θα βγει;
Θέλω να χαλαρώσεις. Δε γίνεται να χαλαρώσεις όρθιος.
Οι ιθαγενείς της Αφρικής μπορούν, στέκονται στο ένα πόδι για ώρες.
Δεν τυχαίνει να είμαι Αφρικανός ιθαγενής!
- Δεν τυχαίνει να είσαι τι; - Αφρικανός ιθαγενής.
Και τι σχέση έχει αυτό;
Δεν έχει σχέση, Ρουθ. Δεν έχει καμία σχέση. Ας μη το συζητήσουμε άλλο.
- Κοίτα, έχω κάτσει. - Ορίστε, πιες αυτό.
- Θες κι άλλο; - Ναι, σε παρακαλώ.
- Δε σε καταλαβαίνω, πότε δεν το άντεχες. - Μπορώ να πιω όλο το Βόσπορο.
Δε χρειάζεται να μου επιτίθεσαι, Τσαρλς. Κάνω ό,τι μπορώ για να σε βοηθήσω.
Συγνώμη.
Έλα, πιες αυτό και μετά πάμε επάνω να κοιμηθούμε.
Ξεφορτώσου την Τσαρλς να τα πούμε μετά με την ησυχία μας.
Πολύ ανήθικη πρόταση, θα έπρεπε να ντρέπεσαι.
Πού βρήκες το ανήθικο;
- Δε μίλησα σε σένα, Ρουθ. - Σε ποιον μιλούσες τότε;
- Στην Ελβίρα, φυσικά! - Πανάθεμα πια με την Ελβίρα!
- Δες εκεί, τσαντίστηκε κιόλας. - Δεν την κατηγορώ.
Άκου, Τσαρλς. Νομίζω ότι κάποιο σχέδιο κρύβεται από πίσω, δεν είμαι ανόητη.
Ρουθ, η Ελβίρα είναι εδώ! Στέκεται λίγα μέτρα παραδίπλα σου.
Ναι, αγάπη μου. Την βλέπω ξεκάθαρα, κάτω απ' το πιάνο με τη ζέβρα.
- Μα, Ρουθ... - Δε θα μείνω να τσακωθώ άλλο!
- Ζήτω! - Σκάσε.
- Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι! - Άκου Ρουθ, σε παρακαλώ...
Δε θ' ακούσω άλλο αυτές τις βλακείες.
Ανεβαίνω να ξαπλώσω τώρα. Να σβήσεις εσύ τα φώτα.
Δε θα κοιμηθώ, είμαι πολύ αναστατωμένη.
Κι έλα να μου πεις καληνύχτα, αν αισθάνεσαι ότι το θες.
Μάλιστα, σαν πολύ την είδε, έχω να σου πω.
Πάψε! Σαν αλήτισσα κάνεις!
Είπα ό,τι είχα να πω. Καληνύχτα, Τσαρλς.
Ήταν από τα πιο απολαυστικά μισάωρα που έχω περάσει ποτέ.
- Ελβίρα, πώς μπόρεσες; - Η κακομοίρα η Ρουθ!
Πρόκειται προφανώς για κάποιου είδους ψευδαίσθηση, έτσι δεν είναι;
Φοβάμαι ότι δεν γνωρίζω την τεχνική του ονομασία.
Από πού ήρθες;
Ξέρεις, είναι πολύ περίεργο, αλλά έχω ξεχάσει κάπως.
- Θα μείνεις εδώ για πάντα; - Φοβάμαι ότι ούτε αυτό το ξέρω.
Γιατί; Θα το απεχθανόσουν τόσο πολύ αν παρέμενα;
Πρέπει να δεχτείς ότι θα ήταν ενοχλητικό.
Δεν βλέπω το γιατί, είναι απλά θέμα προσαρμογής.
Τέλος πάντων, το θεωρώ φρικτό που είσαι τόσο αφιλόξενος και δυσάρεστος.
- Μισό, Ελβίρα... - Αλήθεια, νομίζω ότι είσαι κακός.
Μπες και στη δική μου θέση, καλή μου.
Έχω παντρευτεί τη Ρουθ εδώ και 5 χρόνια και είσαι νεκρή 7.
Δεν είμαι νεκρή, Τσαρλς. Απεβίωσα.
Θεωρείται πολύ χυδαίο να λέμε "νεκρός" από εκεί πού έρχομαι.
Απεβίωσες τότε.
Δεν πιστεύω ότι μ' αγαπάς πια.
Θα αγαπώ πάντα τη ανάμνησή σου.
Πραγματικά με πλήγωσες τώρα.
Με κάλεσες να έρθω, ταλαιπωρήθηκα σφόδρα για να επιστρέψω...
και από την στιγμή που έφτασα, είσαι εντελώς ανάγωγος.
Πίστεψέ με Ελβίρα, στο λέω μετ' επι- τάσεως ότι δε σε φώναξα πίσω.
- Κάποιο λάθος έγινε. - Ίσως ήταν το υποσυνείδητό σου.
Να το ξέρεις, είτε μείνεις είτε όχι, θα πρέπει να γίνουν κάποιες συμφωνίες.
- Δεν βλέπω το γιατί. - Σκέψου το λίγο.
Δεν υπάρχει κάποιος γνωστός σου που να είναι σε επαφή με το εκεί ή...
με την άλλη πλευρά ή όπως το λένε για να σε συμβουλεύσει;
Όχι, δε μου 'ρχεται κάποιος.
Όλα δείχνουν τόσο μακρινά, λες κι είναι όνειρα.
Τσαρλς;
- Τι θες; - Θέλω να κλάψω, μα δε νομίζω ότι μπορώ.
- Γιατί θες να κλάψεις; - Να, που σε ξαναβλέπω...
και είσαι τόσο οξύθυμος όπως ήσουν πάντα.
- Δεν ήθελα να είμαι οξύθυμος, Ελβίρα. - Καλέ μου, δε με νοιάζει.
Ποτέ δε μ' ένοιαξε.
- Είσαι κρύος αν είσαι φάντασμα; - Όχι, δεν το νομίζω.
- Τι θα συμβεί αν σ' αγγίξω; - Αμφιβάλλω αν μπορείς.
Θέλεις να δοκιμάσεις;
Ελβίρα!
Τι είναι, αγάπη μου;
Σίγουρα είναι περίεργο που σε βλέπω και πάλι.
- Τώρα είναι καλύτερα. - Τι είναι καλύτερα;
Η φωνή σου είναι πιο ευγενική.
Σου φέρθηκα ποτέ αγενώς όταν ήσουν ζωντανή;
- Συχνά. - Μα πώς γίνεται! Σίγουρα υπερβάλλεις.
Καθόλου. Ήσουν τελείως γουρούνι την εποχή που πήγαμε στην Κορνουάλη...
και μείναμε σ' αυτό το απαίσιο ξενοδοχείο.
Με χτύπησες με στέκα μπιλιάρδου.
Πολύ, πολύ ήπια.
Σ' αγαπούσα πάρα πολύ.
Κι εγώ σ' αγαπούσα.
Όχι, δε μπορώ να σ' αγγίξω. Δεν είναι φρικτό;
Ίσως τελικά να βγει σε καλό, αν μείνω εδώ για κάμποσο χρονικό διάστημα.
Υποθέτω ότι τελικά θα ξυπνήσω, αλλά παραδόξως νιώθω γαλήνια τώρα.
Πολύ ωραία, βάλε το κεφάλι σου πίσω.
Έτσι δηλαδή;
Νιώθεις κάτι;
Μόνο ένα πολύ μικρό αεράκι μέσα από τα μαλλιά μου.
Μάλιστα, είναι καλύτερο απ' το τίποτα.
Υποθέτω ότι αν μου 'χει στρίψει τελείως, θα με κλείσουν σε άσυλο.
Μην ανησυχείς γι' αυτό, απλά χαλάρωσε.
Κακομοίρα Ρουθ.
Πανάθεμα την Ρουθ.
- Καλημέρα, Ίντιθ. - Καλημέρα, κύριε.
- Νιώθεις καλά; - Μάλιστα, κύριε. Σας ευχαριστώ, κύριε.
- Πώς είναι η μαγείρισσα; - Δεν ξέρω, κύριε. Δεν τη ρώτησα.
Κακώς. Πρέπει να ξεκινάς κάθε μέρα ρωτώντας όλους πώς είναι.
- Δίνει κίνηση στη μέρα. - Μάλιστα, κύριε.
- Δώσ' της χαιρετίσματα εκ μέρους μου. - Μάλιστα, κύριε.
- Καλημέρα, αγάπη μου! - Καλημέρα, Τσαρλς.
- Και βέβαια είναι. - Ποιο είναι το βέβαιο;
Καλό το πρωινό. Ένα εξαιρετικά καλό πρωινό.
Ούτε σύννεφο στον ουρανό και όλα φαίνονται εντελώς καθαρά.
- Γράφουν τίποτα ενδιαφέρον οι Τάιμς; - Κόψε τις ανοησίες, Τσαρλς.
- Σκοπεύω να δουλέψω όλη τη μέρα. - Ωραία.
- Δεν είναι εξαιρετικό το φως της μέρας; - Πώς το εννοείς;
Ο τρόπος που επαναφέρει τα πάντα στο κανονικό.
Χαίρομαι πολύ που το ακούω.
- Είσαι πολύ ψυχρή σήμερα το πρωί. - Σου προκαλεί έκπληξη;
Ναι, το παίρνω πίσω αυτό για το καλό πρωινό, είναι απαίσιο πρωινό.
Καλύτερα να φας το πρωινό σου όσο είναι ακόμα ζεστό.
- Δεν είναι! - Για να σου πω, Τσαρλς!
Στα νιάτα σου, αυτή η επίδειξη σκανδα- λιάρικης ανεμελιάς ίσως ήταν ελκυστική.
Σε μεσήλικα μυθιστοριογράφο, προκαλεί ναυτία.
- Δεν βλέπω τι έκανα τόσο απαίσιο. - Συμπεριφέρθηκες φρικτά χθες βράδυ.
Με πλήγωσες και με πρόσβαλες.
- Έπεσα θύμα παρεκτροπής. - Ανοησίες, ήσουν μεθυσμένος.
- Μεθυσμένος; - Ήπιες 2 δυνατά ξηρά μαρτίνι πριν φάμε,
πολύ κρασί στο δείπνο και ποιος ξέρει πόσο πορτό και κιούμελ με τον Δρ Μπράντμαν,
ενώ έκανα το παν για να διασκεδάσω εκείνη την τρελή.
Και δύο μεγάλα μπράντι αργότερα, στα έδωσα εγώ η ίδια.
- Φυσικά ήσουν μεθυσμένος. - Αυτό νομίζεις δηλαδή;
Δεν ήμουν ούτε στο ελάχιστο μεθυσμένος, Ρουθ. Κάτι μου συνέβη χθες το βράδυ.
Κάτι πολύ περίεργο μου συνέβη.
- Δε θέλω να το συζητήσω περαιτέρω. - Μα πρέπει, είναι πολύ ενοχλητικό!
Ορκίζομαι ότι στη διάρκεια της σεάνς είχα πειστεί πως άκουσα τη φωνή της Ελβίρα.
- Κανείς άλλος δεν την άκουσε. - Εγώ πάντως την άκουσα.
- Δε γίνεται. - Μετά νόμιζα ότι ήταν στο δωμάτιο!
Την είδα ξεκάθαρα και μίλησα μαζί της.
Αφότου ανέβηκες να ξαπλώσεις, είχαμε μια πολύ θερμή κουβέντα.
Και περιμένεις σοβαρά να πιστέψω ότι δεν ήσουν μεθυσμένος.
Μα δεν ήμουν μεθυσμένος. Αν είχα μεθύσει, θα είχα τρομερό πονοκέφαλο, σωστά;
- Δεν είμαι καθόλου βέβαιη ότι δεν έχεις. - Δεν έχω ίχνος πονοκεφάλου.
Η γλώσσα μου δεν έχει ξεραθεί, δες.
Δεν έχω την παραμικρή επιθυμία να δω τη γλώσσα σου. Σε παρακαλώ, βάλ' την μέσα.
- Παρακαλώ, κυρία; - Ναι, Ίντιθ;
Η μαγείρισσα θέλει να μάθει για το γεύμα, κυρία.
- Θα μείνεις για γεύμα, Τσαρλς; - Παρακαλώ, μη σε νοιάζει για μένα.
Θα είμαι απόλυτα ευτυχής μ' ένα μπουκάλι τζιν στην κάμαρά μου.
Μην είσαι ανόητος, αγάπη μου. Πες στη μαγείρισσα ότι θα μείνουμε κι οι 2, Ίντιθ.
Μάλιστα, κυρία.
Θα πάω στο Χάιθ σήμερα το πρωί, θες κάτι να σου φέρω;
Ναι, θέλω πολλά, μα αμφιβάλλω αν μπορείς να τα βρεις στο Χάιθ.
Έγραψα και ασπιρίνες να πάρω.
Γυναίκες! Τι να πεις για τις γυναίκες!
Η άποψή σου για τις γυναίκες είναι ακαδημαϊκή, αν μη τι άλλο.
Επειδή πάντα σου επιβάλλονται,
δε σημαίνει απαραίτητα ότι ξέρεις κάτι γι' αυτές.
Ποτέ δε μου επιβλήθηκε κανείς!
Ήσουν κάτω από το φουστάνι της μάνας σου μέχρι τα 23 σου.
Μετά έπεσες στις δαγκάνες της απαίσιας κυρίας πώς-την-έλεγαν.
- Κυρία Γουίνθροπ-Λουέλιν. - Δε μ' ενδιαφέρει.
Μετά ήταν η Ελβίρα, σου επιβλήθηκε με σιδηρά πυγμή.
Η Ελβίρα δεν επιβλήθηκε ποτέ σε κανέναν, ήταν πολύ φευγάτη.
Αυτή ήταν από τις μεγαλύτερες γοητείες της.
Μετά ήταν η Μοντ Τσάρτερις.
Αν θες να μου απογράψεις τη σεξουαλική ζωή καλή μου,
νομίζω είναι δίκαιο να σου πω ότι έχεις χάσει πολλά επεισόδια.
Θα συμβουλευτώ το ημερολόγιό μου και θα σου δώσω πλήρη λίστα μετά το γεύμα.
- Τσαρλς; - Ναι;
Το αλκοόλ θα σου καταστρέψει ολόκληρη τη ζωή αν δεν το κουμαντάρεις, ξέρεις.
Για να τελειώνουμε Ρουθ,
να καταλάβεις ότι αυτό που συνέβη χθες βράδυ δεν είχε καμία σχέση με το αλκοόλ.
Συμφωνώ ότι ίσως υπήρξε κάποια μορφή ψυχικής αυταπάτης,
μα ήμουν εντελώς νηφάλιος όλη την ώρα και αναστατωμένος όσο δεν πάει άλλο.
Αν ήσουν εσύ αναστατωμένος, εγώ τι να πω δηλαδή;
Συμπεριφέρθηκες με μια απαθή, ανόητη έλλειψη συμπόνοιας που όντως με σόκαρε.
Αντί ν' απλώσεις ένα απαλό, φιλικό χέρι να με καθοδηγήσει,
έκραζες κοφτές διαταγές λες κι ήσουν αρχιλοχίας!
Με αποκάλεσες αλήτισσα, μου είπες να το βουλώσω!
Κι όταν πρότεινα ήρεμα να πάμε να ξαπλώσουμε,
είπες με την πιο αηδιαστική μοχθηρή ματιά ότι ήταν ανήθικη πρόταση.
Μιλούσα στην Ελβίρα!
Αν της μιλούσες, λέω ότι πλέον σχηματίζω ευωδιαστή εικόνα του πρώτου γάμου σου.
Ο πρώτος γάμος μου ήταν γοητευτικότατος κι εσύ δεν είσαι σε θέση να τον κρίνεις.
Δε με νοιάζει και τόσο ο πρώτος σου γάμος όσο νομίζεις.
Ο δεύτερος γάμος σου με απασχολεί αυτή τη στιγμή, μοιάζει να ταλανίζεται.
Απλά και μόνο επειδή επιμένεις να έχεις αυτή τη γελοία στάση!
Η στάση μου είναι όπως κάθε γυναίκας που ο άντρας της μεθά και την προσβάλλει.
- Δεν είχα μεθύσει! - Πιο ήρεμα, θα σ' ακούσουν στην κουζίνα.
Δεν με νοιάζει αν μ' ακούσουν στο δημαρ- χείο του Φολκστόουν! Δεν είχα μεθύσει!
- Φωνάξατε, κύριε; - Όχι!
Τσαρλς αγάπη μου, αν δεν ήσουν μεθυσμένος, πώς το εξηγείς;
Δεν μπορώ να το εξηγήσω, ήταν πολύ απαίσιο.
- Τι έφαγες για μεσημεριανό; - Λογικά ξέρεις, μαζί φάγαμε.
Για να θυμηθώ, ήταν γλώσσα λεμονάτη και ζυμαρικά τυριών.
Πώς τα ζυμαρικά το μεσημέρι θα με έκαναν να δω τη νεκρή γυναίκα μου μετά το δείπνο;
Ποτέ δεν ξέρεις, είναι πολύ βαρύ φαγητό.
Γιατί δεν είδες τον νεκρό σύζυγό σου τότε; Έφαγες ακριβώς τα ίδια με μένα.
- Όλο αυτό δε μας βγάζει πουθενά. - Όχι, φυσικά δε μας βγάζει.
- Τσαρλς, αγάπη μου; - Ναι;
Ίσως υπάρχει κάτι που πιέζει το μυαλό σου.
Αν υπήρχε κάτι να πιέζει το μυαλό μου, θα είχα έντονους πονοκεφάλους, σωστά;
Όχι απαραίτητα.
Θείος μου είχε όγκο σαν μπάλα κρίκετ και πίεζε το μυαλό του επί χρόνια,
αλλά ποτέ δεν ένιωσε τίποτα.
Θα το ήξερα αν είχα κάτι τέτοιο.
- Αυτός δεν το ήξερε. - Και τι έπαθε;
Του το αφαίρεσαν κι από τότε το μυαλό του δουλεύει ρολόι.
Είχε ψευδαισθήσεις; Πίστευε δηλαδή ότι είδε πράγματα που δεν ήταν εκεί;
Όχι, δεν το νομίζω.
Τότε τι μου λες γι' αυτόν; Καθόμαστε και χάνουμε τζάμπα το χρόνο μας.
Να, απλά τον ανέφερα σαν παράδειγμα.
- Πώς αισθάνεσαι τώρα; - Από υγεία εννοείς;
- Για τα πάντα. - Εκτός από ανήσυχος, νιώθω μια χαρά.
Ωραία. Δε βλέπεις ή ακούς κάτι που θα το έλεγες ασυνήθιστο;
Τίποτα.
- Τι τρέχει πάλι; - Ήρθε ξανά!
- Τι εννοείς; Ποιος ήρθε ξανά; - Η Ελβίρα.
Κατέστρεψες τελείως το παρτέρι με το ηλιακό ρολόι, είναι εντελώς χάλια!
Τσαρλς, σύνελθε!
Φταίει το νεροκάρδαμο που είχες φυτέψει, έχει εντελώς άσχημη γεύση.
- Μ' αρέσει το νεροκάρδαμο. - Τι σ' αρέσει;
Είναι καλό με μέτρο, αλλά έτσι όπως τα τρως, πρήζεσαι σαν τέρας.
Βοήθησέ με, Ρουθ. Πρέπει να με βοηθήσεις!
- Τι εννοούσες με το νεροκάρδαμο; - Άσ' το αυτό τώρα! Σου λέω ήρθε πάλι!
- Σου έχει κάνει ωραία σκηνικά, έτσι; - Σε παρακαλώ, να κοίτας τη δουλειά σου!
Αν συμπεριφέρεσαι σαν τρελός και δεν είναι δουλειά μου, δεν ξέρω τότε τι είναι!
Τα λέγατε για μένα, σωστά;
Ξέρω ότι θα έπρεπε να λυπάμαι, αλλά όχι. Πετάω από χαρά!
- Πώς γίνεται να είσαι τόσο απερίσκεπτη; - Απερίσκεπτη;
Τώρα, μάλιστα! Έχω κάνει ό,τι μπορώ για να βοηθήσω. Συγκρατιέμαι απίστευτα!
Κι είναι ώρα να πω ότι δεν πιστεύω λέξη για τις τερατώδεις ψευδαισθήσεις σου.
- Ρουθ, σε παρακαλώ! - Μη με πλησιάζεις!
Άσ' την να κλάψει για τα καλά, θα την συνεφέρει.
- Είσαι εντελώς άκαρδη. - Άκαρδη!
Δεν το είπα σε σένα! Το είπα στην Ελβίρα!
Ωραία, συνέχισε να της μιλάς. Μίλα της μέχρι να λιποθυμήσεις, εμένα μη μου μιλάς!
- Βοήθησέ με, Ελβίρα. - Πώς;
- Έλα, να σε δει ή κάτι τέτοιο. - Δε νομίζω ότι μπορώ να το κάνω.
Είναι τεχνικά η πιο δύσκολη δουλειά, τρομακτικά περίπλοκη, καταλαβαίνεις.
Χρειάζονται χρόνια μελέτης.
Δε με νοιάζει πόσο τεχνικό είναι, πρέπει να προσπαθήσεις.
Είσαι εδώ, έτσι δεν είναι; Δεν είσαι ψευδαίσθηση.
Όχι, φοβόμουν πως όχι.
Ναι, αλλά...
Όχι, δε θέλω να φανώ αγενής, αλλά πρέπει να καταλάβεις...
Ναι, να μου υποσχεθείς ότι στο μέλλον θα έρθεις να μιλήσουμε όταν είμαι μόνος.
- Καλύτερο απ' το να μη με βλέπεις. - Τσαρλς;
- Ναι, αγάπη μου; - Λυπάμαι πολύ που τσαντίστηκα.
- Μα, καλή μου... - Καταλαβαίνω τα πάντα τώρα.
- Ειλικρινά. - Αλήθεια;
- Φυσικά και καταλαβαίνω. - Πρόσεχε, κάτι σκαρώνει.
- Θα παραμείνεις ήρεμη; - Φυσικά, αγάπη μου.
Θα παραμείνουμε όλοι ήρεμοι, σωστά; Θα παραμείνουμε ήσυχοι σαν ποντικάκια.
- Μα Ρουθ, γλυκιά μου... - Τώρα, θέλω να έρθεις επάνω μαζί μου...
- και να ξαπλώσουμε. - Τι κάνει για να σε ρίξει στο κρεβάτι!
- Θα ξηγηθώ μαζί σου αργότερα. - Πολύ καλά, αγάπη μου. Πάμε τώρα.
- Τι σκαρώνεις; - Δεν σκαρώνω τίποτα.
Απλώς θέλω να πας ήσυχα να ξαπλώσεις μέχρι να έρθει ο Δρ Μπράντμαν.
Όχι Ρουθ, κάνεις λάθος!
Θα σου βάλει ζουρλομανδύα πριν το καταλάβεις.
Άκου Ρουθ. Αν υποσχεθώ ότι θα ξαπλώσω, θα μ' αφήσεις εδώ άλλα πέντε λεπτά;
- Πιστεύω θα ήταν καλύτερα... - Δείξε λίγη κατανόηση!
Όσο τρελό κι αν φαίνεται, δείξε λίγη κατανόηση για μόνο πέντε λεπτά.
- Πολύ καλά. Τι είναι; - Κάθισε.
- Εντάξει, ορίστε. - Τώρα άκου, άκου προσεκτικά.
Κάνε ένα τσιγάρο, θα σου καταπραΰνει τα νεύρα.
- Δε θέλω τσιγάρο! - Τότε να μην κάνεις, καλέ μου.
Θέλω να εξηγήσω ήρεμα και χωρίς εξάρσεις ότι πέρα από πέρα πάσης αμφιβολίας,
το φάντασμα ή σκιά ή όπως θες πες το της πρώτης μου συζύγου της Ελβίρα,
- βρίσκεται σ' αυτό το δωμάτιο τώρα! - Ναι, αγάπη μου.
Ξέρω ότι δε με πιστεύεις και πας τολμηρά να με ξεγελάσεις, μα θα στο αποδείξω!
- Υποσχέσου πως θα κάνεις ό,τι ζητήσω. - Αυτό εξαρτάται απ' το τι θα ζητήσεις.
Ρουθ, βλέπεις αυτό το βάζο με λουλούδια στο τραπέζι;
Ναι αγάπη μου, εγώ τα έβαλα το πρωί.
- Πολύ τσαπατσούλικα έχω να πω. - Να μην πεις!
Πολύ καλά, δε θα ξαναπώ, το υπόσχομαι.
Η Ελβίρα θα σου φέρει τώρα το βάζο με τα λουλούδια και θα το επιστρέψει.
Θα το κάνεις Ελβίρα, σωστά; Για χάρη μου;
Μόνο μία φορά, σε παρακαλώ!
Ευχαριστώ. Τώρα κοίτα προσεκτικά, Ρουθ.
- Ναι, αγάπη μου. - Έλα Ελβίρα, πήγαινέ τα στη Ρουθ.
Πώς τολμάς, Τσαρλς; Θα έπρεπε να ντρέπεσαι!
Για ποιο λόγο;
Είναι κόλπο! Το ξέρω ότι είναι κόλπο!
Το είχες σχεδιάσει, είναι μέρος κάποιου φρικτού σχεδίου!
Δεν είναι, ορκίζομαι ότι δεν είναι!
Ελβίρα, για όνομα του Θεού, κάνε κάτι άλλο.
Φυσικά, ό,τι μπορώ να εξυπηρετήσω.
Θες να με ξεφορτωθείς! Θες να με τρελάνεις εντελώς!
- Κομμένα πια τ' αστεία! - Πρέπει να με πιστέψεις! Πρέπει!
- Άσε με αμέσως να φύγω! - Η Ελβίρα ήταν! Στ' ορκίζομαι.
- Άσε με να φύγω! - Ρουθ, σε παρακαλώ!
Τσαρλς, αυτό είναι τρελό, εντελώς τρελό!
Είναι κάποιο είδος αυθυποβολής, έτσι δεν είναι; Κάποια μορφή υπνωτισμού.
- Ορκίσου μου ότι είναι απλά αυτό! - Σιγά μην είναι υπνωτισμός!
Αγαπητή κα Κόντομιν, χαίρομαι που ήρθατε.
- Ελπίζω να μην ενοχλώ. - Να ενοχλείτε; Προς Θεού, όχι βέβαια.
Περάστε.
Περάστε στο καθιστικό, κυρία Κόντομιν.
Πάνω στην ώρα σας για ένα φλιτζάνι τσάι, αν δε σας πειράζει το κινέζικο.
- Καθόλου. - Δεν πίνω ποτέ της Ινδίας.
Αναστατώνει τις δονήσεις μου. Λοιπόν, ελάτε να καθίσετε.
Καλή μου κυρία, θα το έχω έτοιμο στη στιγμή.
Κα Αρκάτι, είμαι βαθιά αναστατωμένη και θέλω τη βοήθειά σας.
Έξοχα, καλά το κατάλαβα. Μισό να σβήσω τη φωτιά.
Λοιπόν, είναι εξαιρετικά δύσκολο να το εξηγήσω.
Τα γεγονότα πρώτα, οι εξηγήσεις μετά.
Τα γεγονότα είναι τα δύσκολα να εξηγηθούν. Είναι άκρως φανταστικά.
Τα γεγονότα είναι πολύ συχνά έτσι.
Ελάτε τώρα, μην το σκέφτεστε, ρίξτε το.
Ακούσατε αναμφίβολα περίεργους θορύβους τη νύχτα.
Σανίδες να τρίζουν, πόρτες να κλείνουν δυνατά.
Απαλό κλαψούρισμα στους διαδρόμους.
- Δεν είναι έτσι; - Όχι, φοβάμαι πως όχι.
- Όχι ξαφνικό ψυχρό αεράκι, ελπίζω. - Όχι. Είναι χειρότερο απ' αυτό.
- Σας προσέχω επισταμένα. - Ξέρω ότι θ' ακουστεί ηλίθιο,
αλλά το βράδυ, κατά τη διάρκεια της σεάνς, κάτι συνέβη.
Το ήξερα. Πιθανότατα στοιχειό!
Είναι εξαιρετικά πονηρά, ξέρετε. Μερικές φορές κρύβονται επιμελώς επί μέρες.
Στοιχειό! Στοιχειό! Μεγάλο στοιχειό!
Συνεχίστε τώρα, είμαι όλη αυτιά.
Ξέρετε ότι ο σύζυγός μου ήταν ξαναπαντρεμένος.
Ναι, το άκουσα που αναφέρθηκε.
Η πρώτη του σύζυγος, η Ελβίρα, πέθανε σχετικά νέα.
Ανάρρωνε από πνευμονία κι ένα βράδυ...
γελούσε ασταμάτητα με κάποιο μουσικό πρόγραμμα του BBC...
- και πέθανε από καρδιακή προσβολή. - Μια στιγμή, παρακαλώ.
- Λοιπόν, πού πέθανε; - Στο σπίτι που μένουμε.
Αρχίζω να βλέπω το φως στο τούνελ.
Εμφανίστηκε τις προάλλες αφότου έφυγα.
Όχι σε μένα, αλλά στον σύζυγό μου.
Θεέ μου! Θεέ μου! Μα είναι υπέροχο!
Επιτέλους! Επιτέλους! Μια αληθινή εμφάνιση!
Παρακαλώ, καθίστε κα Αρκάτι!
Πώς γίνεται κάποιος να κάτσει μια τέτοια στιγμή; Είναι τρομερό!
Έχει να μου τύχει τέτοια επιτυχία από την υπόθεση Σάντμπουρι.
Παρ' όλα αυτά, θα επιμείνω να καθίσετε και να ελέγξετε τη φυσική σας εξωστρέφεια.
Εκτιμώ πλήρως την περηφάνια για το επίτευγμά σας,
μα να επισημάνω ότι κατέστησε την παρουσία μου στο σπίτι άβολη...
και σας καθιστώ απολύτως υπεύθυνη.
Συγχωρέστε μου κα Κόντομιν, υπήρξα φρικτά εγωίστρια.
- Πώς μπορώ να σας βοηθήσω; - Πώς;
Μα να την στείλετε ξανά από 'κεί που ήρθε, φυσικά.
- Και πού είναι τώρα; - Ο σύζυγός μου την πήγε στο Φολκστόουν.
Προφανώς επιθυμούσε σφόδρα να δει έναν παλιό φίλο της που μένει στο Γκραντ.
Το όλο ζήτημα είναι πολύ δύσκολο για τη Ρουθ, να είμαστε δίκαιοι.
- Έτσι όμως θα μάθει να προσαρμόζεται. - Πιθανότατα να μάθει εν καιρώ.
Αμφιβάλλω, Τσαρλς.
Είναι πεισματάρα, αυτό είναι που την ωθεί.
Το πείσμα της δεν έχει καμία σχέση.
Σιχαίνομαι που μιλάς για την Ρουθ λες και είναι άλογο.
Να θεωρήσω ότι ο σύζυγός σας της ήταν αφοσιωμένος.
Έτσι πιστεύω.
Σύζυγος αφοσιωμένος.
Προφανώς ήταν ένας φυσιολογικά ευτυχισμένος γάμος.
- Είπατε είναι ορατή μόνο στον σύζυγο; - Ναι.
Ορατή μόνο... στον σύζυγο.
- Την ακούει επίσης, να υποθέσω. - Κι ακούγεται πάρα πολύ.
Ακούγεται... πάρα πολύ.
- Την αγαπάς; - Ναι, φυσικά.
- Όσο αγαπούσες εμένα; - Μην είσαι ανόητη, είναι εντελώς άλλο.
Πάντα συμπεριφερόσουν πολύ άσχημα...
και θλίβομαι που βλέπω ότι η παραμονή στον άλλο κόσμο δε σε βελτίωσε καθόλου.
Ήρθε η ώρα να σας παραδεχτώ ειλικρινά κυρία Κόντομιν,
ότι δεν έχω την παραμικρή ιδέα πώς να την ξεφορτωθώ.
Δηλαδή μου λέτε τώρα...
ότι για το ως δια μαγείας εμφανισμένο φάντασμα ή πνεύμα ή ό,τι είναι,
που μ' έβαλε σε φρικτή θέση, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα;
Κοιτάξτε, η τιμιότητα είναι η καλύτερη πολιτική.
Μα αυτό είναι εξωφρενικό! Θα έπρεπε να σας παραδώσω στην αστυνομία.
- Το τραβάτε πολύ μακριά, κα Κόντομιν. - Εγώ το τραβάω πολύ μακριά;
Συνειδητοποιείτε τι έχει προκαλέσει το παλαβό, ερασιτεχνικό μπέρδεμά σας;
Είμαι επαγγελματίας από τότε που ήμουν παιδί, κα Κόντομιν.
"Ερασιτέχνης" είναι μια λέξη που δε μπορώ ν' ανεχτώ.
Μάλλον το μέγεθος του ερασιτεχνισμού...
προκαλεί τα κακοήθη πνεύματα και γι' αυτό δεν τα ξεφορτωνόμαστε!
Αγανακτώ με τον τόνο σας, κα Κόντομιν, πραγματικά.
Δεν έχετε κανένα δικαίωμα. Ευθύνεστε για όλη αυτήν την απαίσια κατάσταση.
Να σας υπενθυμίζω ότι ήρθα σπίτι σας με δική σας πρόσκληση;
Η πρόσκληση ήταν του συζύγου μου.
Όλο αυτό έγινε για την ιστορία μυστηρίου που γράφει για ένα μέντιουμ δολοφόνο.
Αντιλαμβάνομαι σωστά ότι προσκλήθηκα εν είδει χλευασμού;
Όχι, όχι, όχι, καθόλου. Ήθελε να σημειώσει απλά μερικά εμπορικά κόλπα.
Εμπορικά κόλπα; Ανυπόφορο!
Ποτέ δε μ' έχουν προσβάλλει τόσο πολύ στη ζωή μου!
Νομίζω ότι δεν έχουμε κάτι άλλο να συζητήσουμε, κα Κόντομιν.
- Μα κυρία Αρκάτι, σας παρακαλώ! - Η στάση σας εξαρχής ήταν δυσάρεστη.
Κάποια σχόλιά σας ήταν δυσάρεστα τα μάλα.
Και θα ήθελα να πω, χωρίς να το μετανιώνω,
αν εσείς κι ο σύζυγός σας είστε ανόητοι να παραβιάζετε το αόρατο...
για ποταπά κίνητρα και με πνεύμα χυδαιότητας,
τότε αυτό που πάθετε είναι δική σας υπαιτιότητα.
Για να το κάνω λιανά, έτσι όπως το βλέπω εγώ, τα θέλατε και τα πάθατε!
Καλησπέρα, κυρία Κόντομιν.
- Τι κάνεις εδώ; - Επισκέφθηκα την κυρία Αρκάτι.
- Για ποιο λόγο; - Να με διώξει, φυσικά. Να μ' εξορκίσει.
- Είναι αλήθεια, Ρουθ; - Ποιο να είναι αλήθεια;
Ότι πήγες στην κυρία Αρκάτι για να εξορκίσει την Ελβίρα.
- Συζητήσαμε τις δυνατότητες. - Μπα φίδι κολοβό να σε φάει!
- Φοβάμαι ότι η Ελβίρα κάθεται εδώ. - Πανάθεμα με την Ελβίρα!
Ξέρεις Τσαρλς, ειλικρινά κατέστρεψε αυτό το δωμάτιο.
Μα δεν το κατέστρεψε, όλα είναι θέμα γούστου.
Φτωχέ μου, γλυκέ Τσαρλς.
Όσον αφορά το γούστο, ο δεύτερος γάμος σου ήταν καταστροφή.
Απλά δες αυτή τη φοβερή εικόνα και το τρομακτικό φόρεμα.
- Μα τι έχει; - Τι έχει ποιο;
Νομίζω ότι είναι πολύ γοητευτικό.
Πραγματικά η κατάσταση είναι αδιανόητη και το ξέρεις.
Αν προσπαθούσες να είσαι πιο φιλική με την Ελβίρα, θα περνούσαμε όλοι καλύτερα.
Δεν έχω καμία επιθυμία να περάσω καλά με την Ελβίρα!
Δεν είναι όντως κατσούφα; Δε μπορώ να καταλάβω γιατί την παντρεύτηκες.
- Πού είναι αυτή τη στιγμή; - Είναι στο... Στην καρέκλα.
Είσαι γλυκός, Τσαρλς καλέ μου! Σε λατρεύω.
Θα είμαι τελείως ειλικρινής μαζί σου, Ελβίρα.
Βαστάτε τ' άρματα, μάγκες.
Παραδέχομαι ότι είδα τη κυρία Αρκάτι με σκοπό να σ' εξορκίσει.
Νομίζω ότι αν ήσουν στη θέση μου, θα είχες κάνει ακριβώς το ίδιο.
- Τι είπε η κυρία Αρκάτι; - Είπε ότι δε μπορεί να κάνει τίποτα.
Ζήτω!
Μην αναστατώνεσαι, Ρουθ καλή μου. Θα προσαρμοστούμε, ξέρεις.
Πρέπει να παραδεχτείς ότι είναι μοναδική κατάσταση.
Δεν βλέπω κανένα λόγο να μην το απολαύσουμε.
Να το απολαύσουμε; Πώς μπορείς, Τσαρλς; Πρέπει να τα 'χεις χάσει τελείως.
Ναι, το σκέφτηκα στην αρχή. Αλλά τώρα ομολογώ ότι αρχίζω να το απολαμβάνω.
- Αυτό είναι απαράδεκτο! - Για όνομα, μην αλλάζεις διάθεση τώρα!
Έβαλα ειλικρινά τα δυνατά μου να συγκρατηθώ από χτες το πρωί,
αλλά ως εδώ και μη παρέκει!
Αντιπαθώ την Ελβίρα όσο μ' αντιπαθεί κι αυτή.
Κι επιπλέον, δε θα την συμπαθούσα ποτέ, νεκρή ή ζωντανή.
Από την άκαιρη άφιξή της τις προάλλες,
δεν έχει δείξει το παραμικρό σημάδι καλών τρόπων,
το παραμικρό σημάδι ανατροφής, αλλιώς ίσως ένιωθα διαφορετικά.
Και το μόνο που κάνει είναι να βάζει φωτιές με τα κρυφά αστεία εναντίον μου.
Πρωί-πρωί αύριο, πάω στο Λονδίνο να μιλήσω με την Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών.
Κι αν αποτύχουν, θα πάω κατευθείαν στον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι!
Θα επιστρέψω στις 6:45.
Χαλάλι το σπίτι σε σένα και την Ελβίρα,
να γελάτε και να κουτσομπολεύετε για τα ενδότερα των καρδιών σας.
Θα βρέξει.
Είσαι ιδιοφυΐα στις προβλέψεις!
Ίντιθ! Ίντιθ!
Μαγείρισσα; Τι στο καλό συνέβη;
Πού είναι η Ίντιθ;
- Τσαρλς! - Μην ανησυχείτε, κα Κόντομιν.
Ένα ελαφρό στραμπούληγμα.
Πόσο ανακουφίστηκα! Μα ποιος ήταν στο ασθενοφόρο;
Αυτός καλή μου, ήταν ο κηπουρός.
Οι άνδρες είναι οι χειρότεροι ασθενείς.
Ειδικά οι λεπτεπίλεπτοι σαν τον σύζυγό σας.
- Είναι λεπτεπίλεπτος, πιστεύετε; - Νομίζω παρακουράστηκε τελευταία.
- Παρακουράστηκε; - Έχει μάλλον νευρικό κλονισμό.
Τίποτα σοβαρό, ξέρετε.
- Γιατί το νομίζετε αυτό; - Ξέρω τα συμπτώματα.
- Ποια συμπτώματα; - Όχι κάτι να σας ανησυχήσει άσκοπα.
Μια ελαφρά ένταση, μια αδυναμία να εστιάσει σ' όποιον του μιλάει,
μερικές μάλλον αξιοσημείωτες ασχετοσύνες στην ομιλία του.
Κατάλαβα. Μπορείτε να θυμηθείτε κάποιο συγκεκριμένο παράδειγμα;
Μα ναι! Ξαφνικά φώναξε: Τι κάνεις στο μπάνιο;
Και λίγο μετά, όταν του έγραφα συνταγή, ξαφνικά είπε: Μα για όνομα, συμμορφώσου!
Εκπληκτικό! Και πώς είναι η κακομοίρα η Ίντιθ;
Θα είναι εντάξει σε λίγες μέρες, απλά μια μικρή διάσειση.
Πώς αισθάνεστε τώρα;
Εντάξει. Είναι ο νάρθηκας απαραίτητος; Ήλπιζα να πάω στο Φολκστόουν απόψε.
- Καλύτερα να μην πάτε. - Μπορείς να περιμένεις μέχρι αύριο.
Δε θ' αντέξω ακόμα ένα ανιαρό βράδυ στο σπίτι, Τσαρλς. Θα μου στρίψει τελείως.
Εξάλλου, έχω να δω ταινία εδώ κι εφτά χρόνια.
- Δίνω πρώτος τα συγχαρητήρια. - Γιατί το λέτε αυτό, παλιόφιλε;
- Τσαρλς, λογικέψου, σ' εκλιπαρώ. - Συγνώμη, ξεχάστηκα.
Αν οδηγήσετε, να πάτε αργά και προσεκτικά.
Χρησιμοποιήστε το δεξί χέρι όσο το δυνατόν λιγότερο.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
Ευχαριστώ.
- Αντίο, κυρία Κόντομιν. - Αντίο σας.
- Θα έθρω να σας δω αύριο το πρωί. - Ευχαριστώ.
- Αντίο. - Αντίο.
Τσαρλς;
- Ναι; - Πού είναι η Ελβίρα;
Βγήκε από την εξώπορτα με τον Δρ Μπράντμαν.
Είσαι σίγουρος ότι δεν είναι εδώ;
- Ναι, πολύ σίγουρος. - Ωραία, θέλω να σου μιλήσω.
Θεέ μου! Δεν πρόκειται να ξεκινήσεις πάλι τις σκηνές, έτσι;
Μιλάμε για μάχη, Τσαρλς. Είναι μονο- μαχία θανάτου μεταξύ Ελβίρας κι εμού.
Μελοδραματική υστερία.
Η κακομοίρα έρχεται με πίστη μετά από όλα αυτά τα χρόνια στον άλλο κόσμο...
Η Ελβίρα είναι πιστή όσο η οχιά και πολύ επικίνδυνη έχω να σου πω.
- Επικίνδυνη; - Ήρθε εδώ μ' ένα και μόνο σκοπό.
Κι αν δεν το βλέπεις, είσαι πιο ανόητος απ' όσο φανταζόμουν.
Τι σκοπό μπορεί να έχει πέρα από τη φυσική επιθυμία να με δει ξανά;
Στην τελική, θα θυμάσαι ότι ήταν πολύ κολλημένη μαζί μου, η κακομοίρα.
Ο σκοπός της είναι απολύτως προφανής. Θέλει να σ' έχει για πάντα!
- Αυτό είναι παράλογο! Πώς θα μπορούσε; - Με το να σε σκοτώσει, φυσικά.
Να με σκοτώσει; Είσαι τρελή!
Δεν είναι περίεργο που εσύ, η μαγείρισσα, η Ίντιθ κι ο Γουέμπ,
όλοι είχατε ατυχήματα την ίδια μέρα;
Μα γιατί να με σκοτώσει; Καταλαβαίνω ότι θέλει να σκοτώσω εσένα, αλλά εμένα γιατί;
Αν πεθάνεις, θα είναι το έσχατο τρόπαιο εναντίον μου.
Θα σ' έχει στο θηριώδες αστρικό της αερο- πλάνο και θα έμενα στα κρύα του λουτρού.
Σχεδιάζει πιθανώς να σε ξαναπαντρευτεί με κάποιου είδος πνευματικό γάμο.
Για όλα την έχω ικανή!
Ρουθ!
Για όνομα, σταμάτα να δείχνεις σαν χτυπημένο σκυλάκι και συγκεντρώσου!
Είναι σοβαρό. Θα πάω να δω τη κα Αρκάτι.
Δε με νοιάζει πόσο τσαντισμένη είναι, πρέπει να βοηθήσει.
Και να μη μπορεί να διώξει την Ελβίρα, θα ξέρει τεχνικές να την κάνουν ακίνδυνη.
Θα γυρίσω πίσω σε μισή ώρα. Πες στην Ελβίρα ότι πήγα να δω τον εφημέριο.
- Μα είναι αποκρουστικό! - Άσ' τα αυτά τώρα.
Και θυμήσου, μην της χαριστείς, γιατί θα σε τουμπάρει στο πιτς φυτίλι.
- Πρόσεχε. - Τι;
Απλά είπα να προσέχεις.
- Τι θα πρέπει να προσέχει; - Τον... καιρό, Ελβίρα.
Θεωρώ πολύ δύσκολο να πιστέψω ότι αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή,
εσύ κι η Ρούθ δε μπορείτε να βρείτε κάτι πιο ενδιαφέρον να πείτε από τον καιρό.
Μα η ζωή φεύγει σαν αεράκι. Είναι σίγουρα μακάβριο.
Ο Τσαρλς κι εγώ δε συζητούσαμε για τον καιρό, Ελβίρα.
Προσπαθούσα να τον πείσω να μη σε πάει στο Φολκστόουν απόψε.
Δεν είναι καλό για το χέρι του και μπορείς να περιμένεις μέχρι αύριο.
Αφού όμως είναι αποφασισμένος να βάζει τις επιθυμίες σου πάνω από τις δικές μου,
δεν έχω τίποτε άλλο να πω.
Ελπίζω σίγουρα και οι δυο σας να περάσετε πολύ καλά.
Είσαι έτοιμος;
- Για ποιο; - Να πάμε στο Φολκστόουν, φυσικά.
- Απλά θέλω πρώτα ένα ποτήρι σέρι. - Δεν πιστεύω ότι θες να με πας τελικά.
Φυσικά θέλω να σε πάω, μα είναι λογικό να περιμένουμε μέχρι αύριο, κάνει κρύο.
- Έτσι γινόταν πάντα! - Τι γινόταν έτσι πάντα;
Σ' όλη τη γαμήλια ζωής μας,
με το που πρότεινα κάτι, αμέσως ξεκινούσες τις αντιρρήσεις.
Δεν έφερα αντίρρηση, απλά είπα ότι καλύτερα...
Εντάξει! Θα περάσουμε ένα ακόμα όμορφα ζεστό, οικείο βράδυ στο σπίτι,
με τη Ρουθ να ράβει τα απαίσιο σεμεδάκια...
και να μας την λέει λες κι είμαστε σκυλάκια.
Η Ρουθ γνωρίζει πολύ καλά ότι τα σεμεδάκια είναι απαίσια.
Τυγχάνει να είναι δώρο γενεθλίων για τη μητέρα της.
Αν δε συμμορφωθείς, δε θα σε πάω ποτέ στο Φολκστόουν.
Σε παρακαλώ, Τσαρλς, μη μου το παίζεις μεγάλος και πρεσβύτερος!
- Σε παρακαλώ, πάμε τώρα. - Όχι μέχρι που πιω το σέρι μου.
Εξάλλου, δε θα έχουμε το αυτοκίνητο για μισή ώρα τουλάχιστον.
- Τι εννοείς; - Η Ρουθ το πήρε.
- Πρέπει να πάει να δει τον εφημέριο. - Τι;
Τι έπαθες;
Είπες... ότι η Ρουθ πήρε το αυτοκίνητο;
- Για να δει τον εφημέριο, δε θ' αργήσει. - Τσαρλς, Τσαρλς!
Γιατί κάνεις έτσι; Τι έγινε;
Δεν έχω κάνει τίποτα.
- Ελβίρα, λες ψέματα. - Δε λέω ψέμματα, γιατί να πω;
- Τι είναι τότε; - Δεν είναι, δε σε κατανοώ.
- Έκανες κάτι τρομερό! - Μη με κοιτάς έτσι, Τσαρλς.
- Δεν έκανα, τ' ορκίζομαι πως όχι. - Το αμάξι. Αυτό είναι, το αμάξι.
- Όχι, Τσαρλς! - Η Ρουθ είχε δίκιο, θες να με σκοτώσεις!
Έκανες κάτι στο αμάξι.
Ρουθ!
Εμπρός, ναι;
Ο ίδιος. Ναι;
Η γέφυρα στις παρυφές του λόφου.
Ναι, ναι. Θα έρθω αμέσως.
Ρουθ!
Μα τι βρώμικο, ποταπό κόλπο!
Ρουθ!
Σταμάτα! Φύγε μακριά μου! Άσε με ήσυχη!
Ρουθ! Ρουθ!
Άσε με ήσυχη!
Ρουθ! Δεν το εννοούσα!
Εμπρός.
Ευχαριστώ, Ίντιθ.
- Χαίρετε. - Χαίρετε, κε Κόντομιν.
Ελπίζω ότι να μην το θεωρήσετε παρενόχληση κε Κόντομιν,
αλλά ένιωσα μια τεράστια ορμή, σαν αέρας που λυσσομανά,
οπότε ανέβηκα στο ποδήλατό μου κι να που είμαι εδώ.
Κατηγορώ σφόδρα τον εαυτό μου, ξέρετε. Έχυσα το γάλα απ' την καρδάρα.
Σε στιγμή κρίσης, έχυσα το γάλα απ' την καρδάρα, αντί να ρίξω νερό στο κρασί μου.
Ναι, ό,τι κι αν ρίξατε, κα Αρκάτι, φοβάμαι δε μπορεί να γίνει κάτι άλλο.
Μα μπορεί, μπορεί!
Βρήκα μια φόρμουλα.
Μου καρφώθηκε στο μυαλό χθες βράδυ, κε Κόντομιν. Ήρθε εντελώς ξαφνικά.
Τελείωσα το όβαλτίν μου κι έσβησα το φως,
όταν ξαφνικά έριξα στο κρεβάτι μια δυνατή κραυγή.
"Μα τω Θεώ!" είπα. "Το βρήκα!"
Και στις 3:00 το πρωί, με τον μυαλό ίσα να λειτουργεί, δούλεψα στη σφαίρα μου.
Πάρτε τα πάνω σας, κε Κόντομιν. Δεν έχουν χαθεί όλα.
Χαίρομαι που το ακούω, αλλά νομίζω ότι πρέπει να το ξεχάσουμε προς το παρόν.
Κύριε Κόντομιν;
Συγχωρέστε μου την ευθύτητα κε Κόντομιν, νομίζω ότι είστε ασυνάρτητος ηλίθιος.
Είστε ελεύθερη να νομίζετε ό,τι θέλετε!
Θα γίνει όπως θέλετε, κύριε Κόντομιν.
Μα προειδοποιώ ότι δεν είναι καλό να κλει- δώνεις το στάβλο αφού το άλογο έχει φύγει.
Τσαρλς, δεν αντέχω πλέον αυτό το σπίτι ούτε λεπτό.
- Πραγματικά Ελβίρα, μ' εκπλήσσεις! - Δε με νοιάζει πόσο εκπλήσσεσαι.
- Θέλω να πάω σπίτι. - Μην κάνεις σαν παιδί!
Δεν κάνω σαν παιδί. Η Ρουθ δε μ' άφησε στην ησυχία μου ούτε λεπτό.
- Είναι εδώ τώρα; - Όχι. Είναι πάνω στο κρεβάτι.
Η κηδεία την εξάντλησε.
Το όλο θέμα κατάντησε αποτυχία.
Μια θλιβερή, άθλια αποτυχία αν αναλο- γιστείς με τι μεγάλες ελπίδες ξεκίνησα!
Μην περιμένεις πολύ συμπόνια από μένα, ξέρεις.
Ξέρω πολύ καλά ότι η μεγάλη σου επιδίωξη ήταν να με σκοτώσεις.
Μην το θέτεις έτσι, ακούγεται πολύ άσχημα.
Τέλος πάντων, το έκανα επειδή σ' αγαπώ.
Το πιο ανόητο πράγμα που έκανα ποτέ σ' όλη μου τη ζωή ήταν ότι σ' αγάπησα.
Ποτέ δε μου άξιζες.
Αυτή η παρατήρηση συνορεύει επικίνδυνα με την αυθάδεια, Ελβίρα.
Καθόμουν εκεί μέρα παρά μέρα και σε λαχταρούσα, αλήθεια λέω.
Γι' αυτό ταπεινώθηκα να επιστρέψω και συμπλήρωσα τόσα έγγραφα...
και περίμενα σε κακοτράχαλα περάσματα επί ώρες.
Αν απλά είχες πεθάνει πριν γνωρίσεις την Ρουθ, όλα θα ήταν εντάξει.
Σε κατέστρεψε εντελώς, μακάρι να είχα έρθει σπίτι πριν το καταλάβω όλο αυτό.
Τα βιβλία σου δεν είναι ούτε ένα τέταρτο καλά όσο ήταν παλιά.
Δε λες αλήθεια. Η Ρουθ με βοήθησε και με ενθάρρυνε, κάτι που δεν έκανες εσύ.
Αλλά μάλλον το έκανε εντελώς λάθος.
Το μόνο που σκεφτόσουν ήταν τα πάρτι και να περνάς καλά.
Και γιατί να μην περνούσα καλά; Πέθανα νέα, έτσι δεν είναι;
Δε χρειαζόταν να πεθάνεις, αν δεν ήσουν τόσο ηλίθια...
να πας με τη βάρκα του Γκάι Χέντερσον και να μουλιάσεις ως το κόκαλο.
Δεν ήταν βάρκα, ήταν ταχύπλοο.
Δε με νοιάζει κι αν ήταν τρικάταρτη σκούνα, δεν είχες δικαίωμα να πας!
Συμπεριφέρθηκες φρικτά με τον Γκάι Χέντερσον, μη πας να το καλύψεις τώρα.
Ο Γκάι με λάτρευε.
Κι όπως και να 'χει, ήταν πολύ ελκυστικός.
Μου είπε ξεκάθαρα ότι δεν τον έλκυες στο ελάχιστο.
Θα πρενούσες μέσα από το ταβάνι αν σου έλεγε ότι τον έλκυα.
Εν πάση περιπτώσει, φαίνεται να ξεχνάς γιατί πήγα.
Ξεχνάς μάλλον ότι πέρασες όλο το βράδυ κάνοντας τα γλυκά μάτια...
σε εκείνη την πομπώδη στρίγγλα με τα ψεύτικα μαργαριτάρια.
Μια γυναίκα στη θέση της Σίνθια Τσέβιοτ δε θα φορούσε ψεύτικα μαργαριτάρια.
Ουσιαστικά ήταν το μόνο που φορούσε.
Με θλίψη παρατηρώ ότι επτά χρόνια στην αντιλαλούσα κρύπτη της αιωνιότητας,
σε καμία περίπτωση δεν επηρέασαν την εγγενή σου χυδαιότητα.
Αυτή ήταν η παρατήρηση ενός πομπώδους καραγκιόζη.
Σιχάθηκα τις προσβολές, φύγε σε παρακαλώ.
Με πολλή μεγάλη μου χαρά θα φύγω.
Πρέπει να καταλάβεις την παλιά σου κοπέλα για να συνέλθει.
- Δε μπορώ να το ανεχτώ άλλο! - Για όνομα του Θεού, μη μυξοκλαίς!
Πρέπει να με βγάλεις από 'δώ, θέλω να πάω σπίτι!
Συμφωνώ απόλυτα και όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο.
Κοιτώντας πίσω στα χρόνια του γάμου μας Ελβίρα,
βλέπω πλέον με φρικτή σαφήνεια ότι δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια κοροϊδία.
Θέλγεις την κοροϊδία, Τσαρλς.
Έχει να κάνει με την προσωπικότητά σου νομίζω, μια ρυπαρή μεγαλοπρέπεια.
- Επιτέλους θα... - Ποτέ δεν το υποψιάστηκες,
αλλά σε ξεγελούσα σταθερά από τον Ησαΐα ως τον τάφο.
Όλο γελοίες μικροζήλειες και ντόρος κι εκρήξεις.
Ήσουν ανήμπορη και ανεύθυνη και ηθικά ασταθής.
Το κατάλαβα πριν φύγουμε απ' το Μπάντλεϊ Σάρλτον.
Εκτός κι αν έχεις μνημειώδη βαρεμάρα,
δεν περνάς μήνα του μέλιτος στο Μπάντλεϊ Σάρλτον.
Και πού είναι το πρόβλημα με τον Μπάντλεϊ Σάρλτον;
Ήμουν ενθουσιώδης νεαρή νύφη Τσαρλς, ήθελα στυλ και μουσική και ρομάντζο.
Αυτό που πήρα ήταν φοίνικες σε γλάστρες, εφτά ώρες κάθε μέρα σε γήπεδο γκολφ...
και μια ορχήστρα που έπαιζε την όπερα "Merrie England".
- Λυπάμαι που δεν το είπες τόσο καιρό. - Το είπα, αλλά δεν άκουγες.
Γι' αυτό πήγα στις ακτές εκείνη τη μέρα με τον καπετάν Μπρέισγκερντλ.
Ήμουν απελπισμένη.
Μου είχες ορκιστεί ότι πήγες να δεις τη θεία σου στο Έξμουθ.
Στις ακτές πήγα.
- Με τον καπετάν Μπρέισγκερντλ. - Με τον καπετάν Μπρέισγκερντλ.
Με τον καπετάν Μπρέισ... Έπρεπε να το φανταστώ.
Τι ανόητος που ήμουν, πόσο ανόητα τυφλός!
- Κάνατε έρωτα; - Φυσικά.
- Ελβίρα! - Μόνο πολύ διακριτικά.
Ήταν στο ιππικό, ξέρεις.
Απλά θα πω είναι ότι πάλι καλά που απαλλάχτηκα από σένα.
- Δυστυχώς, δεν απαλλάχτηκες. - Με λίγη τύχη, σύντομα θ' απαλλαχτώ.
Κύριε Κόντομιν! Δε θα πω ότι δεν το περίμενα.
Φοβάμαι ότι έσπασα...
Περάστε μέσα.
Βγάλτε το παλτό σας. Απλά ρίξτε το στην κουπαστή.
Κα Αρκάτι, θέλω να γνωρίσετε την πρώτη μου σύζυγο Ελβίρα.
- Θεέ μου! Χαίρω πολύ! - Όχι, δεν είναι εκεί. Είναι στην πόρτα.
Χαίρεστε, αγαπητή μου;
Πες στη τζαζόγρια να κοιτάει τη δουλειά της.
Το ταξίδι ήταν δύσκολο;
- Είστε εξουθενωμένη; - Είναι μουρλέγκω!
Είναι υπέροχο, εκπληκτικό. Έχω σχεδόν επαφή!
- Μπορώ να αισθανθώ τις δονήσεις! - Μα κα Αρκάτι, πήγε από 'κεί.
Τι συναρπαστικό!
Πολύ ενδιαφέρον, μυρίζω εκτόπλασμα έντονα.
Τι αηδιαστικό αυτό που λέει!
Σε παρακαλώ Ελβίρα, μην είσαι σπαστική, ενθάρρυνέ την λίγο.
Καλά, εντάξει. Όχι ότι εγκρίνω αυτές τις τσαρλατάνικες εξάψεις.
Ναι! Πάλι, πάλι!
- Πώς ήταν αυτό; - Είναι πρώτης τάξης.
Είναι όντως πρώτης τάξεως. Πραγματικά καταπληκτικό!
Χαίρομαι που σας αρέσει.
Αγαπημένη, μικρή μου αγαπημένη!
Κάν' την να σταματήσει τη δουλοπρέπεια Τσαρλς, αλλιώς θα σπάσω τίποτα.
Κυρία Αρκάτι;
Η Ελβίρα κι εγώ συζητήσαμε την κατάσταση κι επιθυμεί να γυρίσει αμέσως σπίτι.
- Σπίτι; - Από 'κεί που ήρθε.
Να μη μείνει μερικές μέρες ακόμα, για να τα οργανώσω λίγο καλύτερα;
Όχι, όχι, όχι! Θέλω να πάω τώρα.
Είπατε κάτι για μια φόρμουλα. Τι είναι αυτό;
- Πολύ καλά, αφού επιμένετε. - Επιμένω μετ' επιτάσεως.
- Τσαρλς! - Σκάσε.
Εντάξει. Δε μπορώ να εγγυηθώ τίποτα, ξέρετε.
- Θα κάνω ό,τι μπορώ, μα ίσως δεν πιάσει. - Τι είναι η φόρμουλα;
Τίποτα παραπάνω από ένα μικρό στίχο, έπεσε σε αχρηστία μετά το 17ο αιώνα.
- Θα χρειαστώ λίγο πιπέρι κι αλάτι. - Ναι.
Χρειαζόμαστε ίσως τσάι βουνού και κάνα δυο βατράχους,
αλλά μάλλον θα τα καταφέρω κι έτσι.
- Κι αυτό ήταν; - Ναι, ευχαριστώ.
Τώρα, για να δω.
Ναι. Θα το ραντίσετε; Μια πρέζα μόνο. Εκεί, ακριβώς στη μέση.
Θα είναι μεγάλο φιάσκο, σου το λέω από τώρα.
Ήρεμα, ήρεμα, ήρεμα! Και τώρα λίγο λουλούδι σκυλάκι απ' το βάζο, μια καλή.
Αν ο κος Έμσγουοθ της Εταιρείας Ψυχικής Έρευνας μ' έβλεπε τώρα,
θα τα 'παιρνε στο κρανίο, ειλικρινά!
Τώρα λοιπόν, καθίστε κύριε Κόντομιν.
Και αγγίξτε τα χέρια σας στο τραπέζι, αλλά μη βάλετε τα δάχτυλα στο πιπέρι.
Θα σβήσω εγώ τα φώτα.
Αμάν! Παραλίγο να το ξεχνούσα!
Ένα τρίγωνο...
ένα ημικύκλιο...
και μια μικρή κουκκίδα... εκεί.
Ο Μέρλιν κάνει τέτοια πράγματα στα πάρτι και βαριόμαστε όλοι θανάσιμα.
Χάνεις το χρόνο σου, είναι εντελώς απάτη.
Όλα αξίζει να τα δοκιμάσεις.
Κι εγώ επιθυμώ όσο κι εσύ να πετύχει.
Δες να μην κάνεις λάθος, αλλά πάω στοί- χημα 10/1 ότι θα είναι σκέτη αποτυχία.
Τώρα κε Κόντομιν, η σύζυγός σας αν έχει την καλοσύνη, να ξαπλώσει στον καναπέ.
- Πήγαινε, Ελβίρα. - Καθαρή ανοησία.
- Μη με κατηγορήσεις αν με πιάσει γέλιο. - Συγκεντρώσου, μη σκέφτεσαι τίποτα.
Έχετε δίκιο, πολύ δίκιο.
Τώρα, δεν έχει κάτι να φοβηθείτε καλή μου, έτσι; Είναι εντελώς ανώδυνο.
Χέρια στα πλάγια, πόδια προτεταμένα.
Αναπνεύστε σταθερά.
Εισπνοή, εκπνοή.
- Είναι άνετα; - Είσαι άνετα, Ελβίρα;
- Όχι! - Ναι, είναι αρκετά άνετα.
Θα είμαι μαζί σας σ' ένα λεπτό, κε Κόντομιν.
Ίσως χρειαστεί να πέσω σ' ελαφριά έκσταση, μα αν πέσω, μη δώσετε σημασία.
Κρατηθείτε κε Κόντομιν, συγκεντρωθείτε.
Καλέ μου, είναι το πιπέρι.
Αέρινο φάντασμα, στοιχειό ή δαιμονικό, ποτέ δε θα σε καλέσω άλλο εγώ.
Τσάι του βουνού και τελετή ιερή, εξαφανίσου και χάσου από τη γη!
- Τι περίεργο στιχάκι! - Ήσυχα, Ελβίρα.
Είναι κάποιος εκεί; Είναι κάποιος εκεί;
Ένα κούνημα για ναι, δύο κουνήματα για όχι, είναι κάποιος εκεί;
Πολύ καλά!
Εσύ είσαι, Δάφνη;
Λυπάμαι που σ' ενοχλώ καλή μου, αλλά η κυρία Κόντομιν θέλει να επιστρέψει.
Έλα τώρα, Δάφνη!
Άκουσες τι είπα;
Μπορείς να μας βοηθήσεις;
Κρατηθείτε, κύριε Κόντομιν. Προσπαθεί να ξεφύγει.
Τι στο καλό συμβαίνει;
Τι πάθατε, κυρία Αρκάτι;
Πάλι από τις ρημάδες τις εκστάσεις της έχει κι εγώ είμαι ακόμα μία από τα ίδια.
Χτυπήσατε; Ξυπνήστε.
Άσ' την στην ησυχία της, ζάχαρη περνάει.
Αν όντως ξαναγυρίσω, θα το σφαλιαρώσω το σκασμένο τη Δαφνούλα.
- Τι έγινε; - Τίποτα.
- Τίποτα απολύτως. - Ναι, έγινε. Κάτι έγινε.
- Ναι. Λιποθυμήσατε, αυτό συνέβη. - Τι, είναι ακόμα εδώ;
- Ναι, φυσικά. - Κάτι πρέπει να πήγε στραβά.
Πες της να το κάνει σωστά, Τσαρλς! Βαρέθηκα όλο αυτό το μπέρδεμα!
Ησύχασε, κάνει ό,τι μπορεί.
Κάτι συνέβη, το ένιωσα στην έκστασή μου, το ένιωσα, με διαπέρασε ολόκληρη.
Επιτέλους Τσαρλς, τι στο διάολο σημαίνει όλο αυτό;
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να είμαι τόσο άχρηστη.
Ελπίζω μόνο να είστε στο σωστό δρόμο τώρα.
Δεν αμφιβάλλω, κε Κόντομιν.
Με σιγουριά υπόσχομαι ότι την άλλη φορά θα χτυπήσουμε μ' ένα σμπάρο, 2 τρυγόνια.
Δε νιώθω ότι η ομολογία σας είναι εξ ολοκλήρου καλότυχη.
Προσεκτικά τη σφαίρα μου, κε Κόντομιν.
Λοιπόν, τώρα που επιστρέψαμε στη σκηνή του εγκλήματος όπως ήταν,
όλα θα είναι πολύ εύκολα.
Έφυγαν;
Όχι.
Έφυγαν τώρα;
Όχι.
Έφυγαν τώρα;
Βέργα καρυδιάς και σημύδα στον ανθό,
βάτραχος στην τρύπα και βάτραχος στον πηλό.
Σκουπόξυλο, φτέρη και Χαλογουίν ξανά,
κάνε να εξαφανιστούν τα άγρια στοιχειά,
ήταν όνειρο και πάει πια.
Είναι ακόμα εδώ;
Ναι.
Τέλος του έκτου γύρου.
Εντάξει, πάρτε τα πάνω σας, κε Κόντομιν.
Η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα, ξέρετε.
Είναι σίγουρα μια από τις πιο εκνευ- ριστικές βραδιές που πέρασα ποτέ.
Η απάντηση σ' αυτό είναι αρκετά προφανής.
- Δε νομίζω πως καταλαβαίνω τι εννοείς. - Άσ' το καλύτερα.
Ευχαριστώ, κε Κόντομιν. Αν επιτρέπετε, θα πάρω ακόμα ένα απ' τα νόστιμα σάντουιτς.
Πεινάω σαν λύκος.
- Θέλετε κι ένα ποτήρι μπύρας; - Όχι, ευχαριστώ. Καλύτερα όχι.
Κοίτα εδώ Τσαρλς, το θέμα παρατράβηξε.
Ήμασταν όρθιες, ήμασταν ξαπλωμένες.
Μείναμε συγκεντρωμένες, κάτσαμε ακατάπαυστα,
ενώ η κουραστική γριούλα μας απαγγέλλει εξαιρετικά μη κολακευτικούς στίχους.
Έχουμε υποστεί πέντε σεάνς.
Την είδαμε να μπαινοβγαίνει σε εκστάσεις, ώσπου ζαλιστήκαμε.
Και τέλος, είμαστε ακριβώς εκεί που ξεκινήσαμε κι είμαι εξαντλημένη.
Μα κι εγώ είμαι...
εξαντλημένος όπως εσύ, κρατούσα συνέχεια με τα χέρια το τραπέζι.
Φαίνεται ότι η Ελβίρα κι εγώ θα μείνουμε μαζί σου επ' αόριστον σ' αυτό το σπίτι.
Δεν πρόκειται να μείνετε επ 'άπειρον στο σπίτι.
Μαζί σου τότε, θ' αναγκαστούμε να είμαστε μαζί σου.
Δεν βλέπω το γιατί.
Γιατί δε μένετε σε κάνα εξοχικό κάπου;
Εσύ μας κάλεσες πίσω!
Το έχω ήδη εξηγήσει όσο δεν πάει άλλο ότι δε σας κάλεσα ποτέ!
- Η κα Αρκάτι λέει ότι εσύ το έκανες. - Η κα Αρκάτι είναι μια ανισόρροπη γριά.
Αν δε μπορεί να μας πάει πίσω, δε μπορεί. Πάει και τελείωσε. Να κάνουμε κάτι άλλο.
Πρέπει να σας πάει πίσω. Οτιδήποτε άλλο είναι αδιανόητο.
Αυτό είναι το ευχαριστώ σου.
Ενώ μας κάλεσες, δεν κάνεις τίποτα άλλο παρά να μας διώξεις από τότε που ήρθαμε.
- Έτσι δεν είναι, Ελβίρα; - Ακριβώς έτσι είναι!
Και τώρα, λόγω της βλακώδους ανικανότητάς σου,
βρισκόμαστε σ' αυτή την εξευτελιστική θέση.
Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά... όπως το λένε.
- Αρμενίζουμε. - Αρμενίζουμε.
Τα κορίτσια έχουν απελπιστεί;
- Ναι, φοβάμαι πως έχουν. - Να μη σταματήσουν να ελπίζουν!
Σαγώνι ψηλά, ποτέ μη παραδίδεσαι. Αυτό είναι το σύνθημά μου.
Αυτή η φρασεολογία μαθήτριας μ' έχει αποτρελάνει!
- Λοιπόν, τώρα. - Τι λοιπόν τώρα;
Τι λέτε να έχουμε άλλη μια σεάνς και να στρωθούμε πραγματικά στη δουλειά;
Να του δώσουμε να καταλάβει!
Αν δεν είμαστε πολύ προσεκτικοί, θα εμφανίσει ομάδα χόκεϊ.
Τσαρλς, σε ικετεύω να μην την αφήσεις να έχει κι άλλη σεάνς.
Ακούστε κα Αρκάτι, πριν πέσετε και σ' άλλες εκστάσεις,
νομίζω πρέπει να συζητήσουμε λίγο την κατάσταση.
Ωραία, εξαιρετική ιδέα!
Ρίξτε το, κε Κόντομιν.
Λοιπόν, το συζήτησα με τις συζύγους μου...
κι είναι κι οι δύο εντελώς πεπεισμένες ότι με κάποιο τρόπο τις κάλεσα πίσω.
Πολύ λογικό.
Αλλά είμαι εξίσου πεπεισμένος ότι εγώ δεν τις κάλεσα.
Καμιά τους δε θα μπορούσε να εμφανιστεί αν δεν υπήρχε κάποιος,
κάποιο ψυχικό υποκείμενο στο σπίτι που να το ήθελε.
- Ναι, εντάξει, αλλά δεν ήμουν εγώ! - Ίσως ήταν ο Δρ Μπράντμαν.
Δεν ήξερα καν ότι τον ένοιαζε.
Να με πάρει!
Νομίζω ότι έψαχνα σε λάθος σημείο.
- Τι εννοείτε; - Η υπόθεση Σάντμπουρι.
- Δεν καταλαβαίνω. - Λογικό είναι.
Ήταν πριν από την εποχή σας. Αναρωτιέμαι, ειλικρινά αναρωτιέμαι.
Τι ήταν η υπόθεση Σάντμπουρι; Θέλω να εξηγήσετε.
Ήταν η υπόθεση που μ' έκανε διάσημη, κε Κόντομιν.
Ήταν αυτή που θα περιγράφατε στη θεατρική γλώσσα ως η πρώτη μου μεγάλη επιτυχία.
Έλαβα γράμματα από όλο τον κόσμο γι' αυτήν, ειδικά από Ινδία.
- Τι κάνατε; - Έστειλα πίσω την γρια Σάντμπουρι,
όταν είχε σταθερά εδραιωθεί στο ιδιωτικό παρεκκλήσι για πάνω από 17 χρόνια.
- Πώς; Θα μου πείτε πώς; - Έτυχε, καθαρή τύχη.
Συνέβη από μια απλή σύμπτωση.
- Ποια τύχη; Τι έκανες; - Όλα στην ώρα τους, περιμένετε.
Τώρα, ποιοι ήταν στην πρώτη μας σεάνς;
Μόνο οι Μπράντμαν και η Ρουθ κι εγώ κι εσείς.
Να βεβαιωθώ, να βεβαιωθώ.
Μα οι Μπράντμαν δεν είναι εδώ απόψε, έτσι;
- Όχι. - Γρήγορα, τη σφαίρα μου.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Πανάθεμά το, με τσαντίζει, είναι και πάλι θολό.
Τώρα καλύτερα, εκεί είναι πάλι, εκεί είναι πάλι.
- Αρχίζω να καταλαβαίνω. - Μακάρι να καταλάβαινα κι εγώ.
- Τι 'ναι αυτό πάλι; - Ένας επίδεσμος, ένας λευκός επίδεσμος.
Βρείτε μου τον λευκό επίδεσμο!
Δεν έχω λευκό επίδεσμο.
Είναι πολύ καλή ξέρεις, έπρεπε να την έχουν σε τσίρκο.
Απ' όλα τα μέρη του κόσμου, απαντήστε μου.
Κι αν είσαι σε δωμάτιο ή ντουλάπα, απάντησέ μου!
Κι αν είσαι πίσω από το πάνελ, πάνω από τις σκάλες, κάτω από τις μαρκίζες,
ξύπνια ή κοιμισμένη, απάντησέ μου!
Άμα δεν πετύχει, να με φτύσετε.
- Ποιο να πετύχει; - Περιμένετε!
Είναι κοντά.
Είναι πολύ κοντά!
Αν είναι φάντασμα, θα ουρλιάξω.
Χτυπήσατε, κύριε;
Επίδεσμος. Ο λευκός επίδεσμος!
- Όχι, Ίντιθ. - Λυπάμαι, κύριε.
Ορκίζομαι όμως ότι άκουσα το κουδούνι ή κάποιον να με καλεί.
Κοιμόμουν, δεν ξέρω ακριβώς τι ήταν.
Έλα εδώ, παιδί μου.
Πήγαινε λοιπόν. Πήγαινε στην κα Αρκάτι.
Όλα εντάξει.
Ποιον βλέπεις σ' αυτό το δωμάτιο, παιδί μου;
- Θεέ μου! - Απάντησε, παρακαλώ.
- Εσάς, κυρία; - Συνέχισε.
Τον κύριο.
- Κάποιος άλλος; - Όχι, κυρία.
- Κοίτα ξανά. - Δεν καταλαβαίνω, κύριε.
Έλα παιδί μου, μην το φέρνεις γύρω-γύρω. Κοίτα ξανά.
Βλέπεις κάποιον άλλο τώρα;
- Όχι, κυρία! - Λέει ψέματα.
- Κυρία; - Πάντα λένε ψέμματα.
Ποιοι;
Πού είναι τώρα;
Δίπλα στο πιάνο.
Τις βλέπει!
- Θέλετε να πείτε ότι τις βλέπει; - Πιθανώς όχι πολύ καθαρά, αλλά αρκετά.
Αφήστε με να φύγω. Δεν έχω κάνει τίποτα, ούτε είδα κανέναν.
- Αφήστε να γυρίσω στο κρεβάτι. - Φέρτε της ένα σάντουιτς.
Δε θέλω σάντουιτς, θέλω να γυρίσω στο κρεβάτι μου.
- Χαζομάρες! - Ορίστε, Ίντιθ.
Ένα ωραίο, υγιές κορίτσι σαν εσένα λέει όχι σ' ένα νόστιμο σάντουιτς;
Δεν έχω ξανακούσει ποτέ κάτι τέτοιο!
- Κάτσε, καλή μου. - Σας παρακαλώ κύριε, θα...
Πήγαινε Ίντιθ, κάνε αυτό που λέει η κα Αρκάτι.
Αν αυτή φταίει γι' αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, θα την απολύσω αύριο κιόλας!
Ίσως και να μην είσαι εδώ αύριο.
Τώρα, κοίτα με, Ίντιθ.
Κούκου, κούκου, κούκου.
Θεέ μου! Τι τρέχει με τούτη; Παλάβωσε τελείως;
Έλα Ίντιθ, αυτό είναι το δάχτυλό μου, κοίτα.
Έχεις δει ποτέ τόσο μακρύ, μακρύ, μακρύ δάκτυλο ξανά;
Τώρα είναι στα αριστερά. Τώρα είναι στα δεξιά.
Προς τα πίσω και προς τα μπρος. Πολύ ήρεμα. Βλέπεις;
Πίσω και μπροστά.
Τικ, τοκ. Τικ, τοκ.
Το ποντίκι στο ρολόι σαν μπρελόκ.
Ησύχασε, θα τα διαλύσεις όλα.
- Μέχρι εδώ, όλα καλά. Έφυγε σίγουρα. - Έφυγε;
Φυσικό ταλέντο, ακριβώς όπως στην υπόθεση Σάντμπουρι.
Δεν είναι η πιο διασκεδαστική σύμπτωση;
Τώρα, ζητήστε από τις συζύγους σας να παραμείνουν κοντά, σας παρακαλώ.
- Ναι, ναι. Πού; - Εκεί πέρα στο παράθυρο.
Εντάξει.
Ρουθ, Ελβίρα;
- Αρνούμαι να με διατάζουν έτσι! - Φοβάμαι ότι πρέπει να επιμείνω.
Δε μ' αρέσει αυτό. Δε μ' αρέσει καθόλου!
Νιώθω περίεργα!
Θα σ' εξυπηρετούσε σίγουρα αν αρνούμα- σταν κατηγορηματικά να κάνουμε οτιδήποτε.
Μετανιώνεις που είσαι τόσο άτακτη, Ίντιθ;
Μάλιστα, κυρία.
- Ξέρεις τι να κάνεις τώρα, έτσι Ίντιθ; - Μάλιστα, κυρία.
Πιστεύω ότι πιάνει, ό,τι κι αν είναι. Τσαρλς!
Λέμε αντίο, Τσαρλς.
Κάν' την να σταματήσει για λίγο Τσαρλς, είναι κάτι που θέλω να σου πω πριν φύγω.
Να το σκεφτόσουν νωρίτερα, είναι αργά τώρα.
- Μα τι κακός, αχάριστος... - Τσαρλς, άκου μια στιγμή!
Φώτα.
Είδα τον καπετάν Μπρέισγκερντλ ξανά, Τσαρλς. Πολλές φορές.
Πήγα στην υψηλή κοινωνία μαζί του, δύο φορές ενώ ήσουν στο Νότιγχαμ.
Κι έχω να πω ότι δε θα μπορούσα να το απολαύσω περισσότερο.
Μη νομίζεις ότι θ' απαλλαγείς από μας τόσο εύκολα, καλέ μου.
Μπορεί να μη μας βλέπεις, αλλά θα είμαστε σίγουρα εδώ.
Νομίζω ότι συμπεριφέρθηκες φρικτά σ' όλη αυτή την άθλια κατάσταση.
Έφυγαν!
Έφυγαν πραγματικά!
Έξοχα! Ζήτω! Τα καταφέραμε!
Αρκετά με το τραγούδι προς το παρόν, Ίντιθ.
Μήπως να την ξυπνούσατε καλύτερα; Μπορεί να τις επαναφέρει.
Ξύπνα, παιδί μου.
- Πού είμαι; - Όλα καλά, Ίντιθ. Πήγαινε να κοιμηθείς.
Μα ήμουν στο κρεβάτι! Πώς κατέβηκα εδώ;
Χτύπησα, Ίντιθ. Χτύπησα το κουδούνι και απάντησες.
Αποκοιμήθηκα;
- Λέτε να φταίει η διάσεισή μου; - Πήγαινε τώρα, Ίντιθ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ ειλικρινά πάρα πολύ.
Κύριε, για ποιο λόγο;
Κύριε!
Μα τι στο καλό εννοούσε;
Θεέ μου, τι νύχτα!
- Είμαι έτοιμη να πέσω ξερή. - Σας είμαι βαθιά ευγνώμων, κα Αρκάτι.
Δεν ξέρω πώς το κάνετε, μα πιστεύω ότι θα στείλετε τον λογαριασμό σύντομα.
Μα για όνομα, κε Κόντομιν! Ήταν ευχαρίστησή μου.
Ούτε που το ονειρευόμουν αυτό που έτυχε.
Θα θέλατε να μείνετε; Υπάρχει ελεύθερο δωμάτιο, ξέρετε.
Όχι, ευχαριστώ. Καθείς στη φωλιά του.
Θα φτάσω σπίτι στο πιτς φυτίλι, είναι μόνο 10 χλμ.
Θα μαζέψω αργότερα τα σύνεργά μου.
Ίσως μου δίνετε τη χαρά να γευματίσω μαζί σας κάποια μέρα.
Όταν επιστρέψετε, με μεγάλη μου χαρά.
Να επιστρέψω;
Ακούστε τη συμβουλή μου κε Κόντομιν και φύγετε αμέσως.
Μα... Δεν εννοείτε...
Θα σας φέρει δυστυχία το σπίτι, κε Κόντομιν.
Θα υπάρχουν αναμνήσεις άσχημες μα κι εύθυμες σε κάθε γωνιά του.
- Επίσης... - Επίσης τι;
Υπάρχουν πολλά παραπάνω πράγματα στον ουρανό και στη γη, κε Κόντομιν.
Απλά φύγετε. Μαζέψτε τα μπογαλάκια σας και φύγετε, το συντομότερο δυνατό.
Δεν εννοείτε ότι μπορεί να είναι ακόμα εδώ;
¿Quién sabe? (Ποιος ξέρει;) Όπως λένε οι Ισπανοί.
Νομίζω θ' ακολουθήσω τη συμβουλή σας, κυρία Αρκάτι. Ευχαριστώ πολύ.
Λοιπόν, αντίο κε Κόντομιν, ήταν συναρπαστικό. Όλα μα όλα, συναρπαστικά!
Μη με ξεπροβοδίσετε, μπορώ να βρω το δρόμο μου.
Χαίρετε γι' άλλη μια φορά. Και καλό κατευόδιο.
Ρουθ;
Ελβίρα;
Είσαστε εκεί;
Ναι, το ξέρω πολύ καλά ότι είστε εκεί.
Απλώς να σας πω ότι δεν έχει νόημα να είστε εδώ τριγύρω, γιατί φεύγω μακριά.
Φεύγω πολύ μακριά!
Κάπου όπου δεν πιστεύω ότι θα μπορείτε να με ακολουθήσετε.
Δεν πιστεύω ότι τα φαντάσματα μπορούν να ταξιδέψουν πάνω στο νερό.
Έγινε αρκετά σαφής, αγαπητές μου;
Είπες σε μια από τις πιο καυστικές στιγμές σου Ρουθ,
ότι είμαι κάτω απ' το φουστάνι όλη μου τη ζωή.
Πόσο δίκιο είχες!
Μα τώρα είμαι ελεύθερος Ρουθ καλή μου,
όχι μόνο απ' την Ελβίρα και τη μητέρα και την κα Γουίνθροπ-Λουέλιν,
αλλά ελεύθερος κι από σένα!
Και θ' αδράξω αυτή την αποχαιρετιστήρια ευκαιρία,
λέγοντας ότι το απολαμβάνω τρομακτικά!
Ευχαριστώ.
Ήσουν πολύ ανόητη Ελβίρα,
που νόμιζες ότι δεν ήξερα για σένα και τον καπετάν Μπρέισγκερντλ.
Το ήξερα.
Κι αυτό που δεν ήξερες ήταν ότι είχα σχέση με την Πόλα Γουέστλεϊκ τότε.
Αντίο προς το παρόν, αγαπημένες μου.
Αναμένω λογικά να συναντηθούμε κάποτε, αλλά μέχρι τότε,
θα περάσω τόσο καλά όσο δεν πέρασα ποτέ στη ζωή μου.
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / zachs75